ଜୟ ହେ ଶ୍ରମିକ ଜୟ
(( ବେଣୁଧର ସୂତାର ))
ନିଃଶ୍ଵ ମଣିଷର ଦରଦୀ ପ୍ରାଣରେ
ବିଶ୍ଵ ମାନବ ଗାଥା
ମଣିଷର ହିତେ ବିଶ୍ଵ ପ୍ରେମରେ
ବୁଝେ ଅନ୍ତର ବ୍ୟଥା ।
ପ୍ରାଣ ଦାୟିନୀ ଏ ବିଶ୍ଵ ମାତାର
ସିଏ ରୂପକାର ସିନା
ମାଟି ମଣିଷ ସେ ମାଟି ଅର୍ଘ୍ୟରେ
କରିଥାଏ ନିରାଜନା ।
ମାନବ ବାଦର ତୃପ୍ତ ବାହକ
ସୃଷ୍ଟିର ବିଚିତ୍ର କର୍ମା
ନବ ଧରଣୀର ନିର୍ମାତା ସେତ
ଚଳନ୍ତି ବିଶ୍ଵକର୍ମା ।
ଯା ,ଶ୍ରମ ପରଶେ ବସୁମତୀ ହସେ
ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ପ୍ରାଣମୟ
ବିଶ୍ଵ ପ୍ରଗତିର ସିଏ କ୍ରାନ୍ତି ସୁର
ଶ୍ରମିକ ତା ପରିଚୟ ।
ଶ୍ରମ ବଳେ ଯାର ବିଶ୍ଵ ଛବିରେ
ଫୁଟିଉଠେ ଚାରୁ ଧାରା
ଦୁଃଖ ପିଇପିଇ ସୁଖ ସେ ଦିଅଇ
ହସାଇ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ସାରା ।
ଯାର ମେହେନତ ଫଳାଏ ଅମୃତ
ସବୁଜ ଏ କ୍ଷେତ ମାଳେ
ଅଭାବ ତାହାର ଚିର ସହଚର
ଏ ମାଟି ପଣତ ତଳେ ।
ହାରିଯାଇନି ସେ ବର୍ଷା ଶୀତରେ
ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତୀକ୍ଷ୍ମ ଶରେ
ନିଗାଡ଼ି ଦେଇଛି ବକ୍ଷ ରକତ
ନିର୍ଲିପ୍ତେ ନିର୍ବିକାରେ ।
ବିଶ୍ଵ ମାନବର ନିଃସ୍ଵ ସେବକ ସେ
ଏମାଟିର କର୍ମକାର
ଭୋଗ ବିଳାସର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବରେ ଯାହାର
ଜୀବନର ଇସ୍ତାହାର ।
ବୁଝେନି ଯେ ଜାତି ମାନବିକତାର
ମହନୀୟ ମହା ଦାନ
ପ୍ରଚ୍ଛଦ ନାୟକ ସାଜି କରେ ତାର
ବକ୍ଷ ଶୋଣିତ ପାନ ।
ସାଜି କର୍ଣ୍ଣଧାର ଦେଶ ପ୍ରଗତିର
ଭୁଲିଥାଏ କ୍ଷୁଧା ତୃଷା
ଶୁଣିନି ସେ କେବେ ସମାଜ ଓଠରୁ
ସହାନୁଭୂତିର ଭାଷା ।
ନିଃସ୍ଵ ମଣିଷର ବିଶ୍ଵ ଛବି ଏତ
ଶ୍ରମିକ ଜୀବନ ଗାଥା
ତା ଅନ୍ତର ତଳ ଭାବନାରେ ଭରା
ମାଟି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ର କଥା ।
ପରିଚୟ ହୀନ ଦାନ ତା ମହାନ
ଅନନ୍ୟ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ
ବିଶ୍ଵ ନିର୍ମାଣର ମହାନ ନାୟକ
ଜୟ ହେ ଶ୍ରମିକ ଜୟ ।
କେଶଦୁରାପାଳ କେନ୍ଦୁଝର
