ମା

ଯିଏ ମୋ ଜନମ ଦାତ୍ରୀ ସେ ମମତା ମୟୀ

ମୋର ଦୁଃଖେ କାନ୍ଦେ ଯିଏ ହୃଦୟ ଫଟାଇ ||

ମୋ ହସରେ ମୋ ଖୁସିରେ ଭୁଲେ ନିଜ ଦୁଃଖ

ତା ପଣତ କାନି ଛାଇ ଦିଏ କେତେ ସୁଖ ||

ସିଏତ ମୋ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସରସ୍ବତୀ ଦେବୀ

ଯଶୋଦା ଦେବକୀ ଆଉ ଅମ୍ବିକା ଜହ୍ନବୀ ||

ତା ମୁଖ ପ୍ରଥମ ଭାଷା ମୋ ଓଠେ ଫୁଟିଛି

ତାହାରି ପରଶ ପାଇ ଚାଲି ମୁଁ ଶିଖିଛି ||

ଯାହାର ରକତେ ଗଢ଼ା ଏ ମୋର ଶରୀର

ପାଇଛି ପରାଣ ପିଇ ଅମୃତ ଯାହାର ||

ଯାହାର ଆକଟ ଯୋଗୁ ଭଲ ବାଟେ ଚାଲେ

ଯାହାର ଆଶିଷ ପାଇ ମଥା ଟେକି ବୁଲେ ||

ସେହି ମାଆ ପାଦେ ମୋର କୋଟି ନମସ୍କାର

ତାର ପାଦ ଧୂଳି ମୋର ଅମୃତ ଭଣ୍ଡାର ||

ସ୍ନେହମୟୀ ମହୀୟସୀ ଜନନୀ ମୋହର

ମୋପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଏ ଜଗତେ ସାର ||

ରତିନାରାୟଣ ରାଉତ (ପ୍ର. ଶି.)

ହରିଚନ୍ଦନପୁର,କେନ୍ଦୁଝର, ଓଡିଶା