ମୁଁ ନୁହେଁ ଲେଖକ
ନିରୁପମା ପାଣି
ମୁଁ ନୁହେଁ ଲେଖକ କି ଅବା ଗାଳ୍ପିକ
ନୁହେଁ ମୁଁ ଯେ ପ୍ରାବନ୍ଧିକ
ନାହିଁ ଶିକ୍ଷା ଦୀକ୍ଷା ଅଜ୍ଞାନ ମଣିଷ
ନୁହେଁ କେବେ ସାହିତ୍ୟିକ!!
ଉପାଦ୍ଧି ଲୋଭରେ ଲେଖେନାହିଁ କିଛି
ଆଶା ନାହିଁ ମାନପତ୍ର
ବନ୍ଧୁ ସାଉଁଟିବା କା ମନ ଜିତିବା
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ମୋ ଏକ ମାତ୍ର!!
ଲେଖିଦିଏ ପଦେ ମୋ ନିଜ ଭାଷାରେ
ଅଧା ଠିକ୍ ଅଧା ଭୁଲ୍
କେହିଯଦିକହେ ଖରାପ ଲେଖାମୋ
ଦୁଃଖ ନାହିଁ ବିଲ୍ କୁଲ୍!!
ସଂସ୍କାର ସଂସ୍କୃତି ଖୋଜି ବୁଲେ ନିତି
ନିଜ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ
ଭାବନାହିଁ କେବେ କିଏ ଭଲପାଏ
କିଏ ପୁଣି ରାଗ କରେ!!
ଇତିହାସେ ସିନା ନାମ ନରହିବ
ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ନମିଳିବ
ଯିଏ କେହିଜଣେ ମୋ ଲେଖା ପଢିବ
ମନେ ମନେ ତ ହସିବ!!
ଭାବିବ ମୁର୍ଖଟା ଗାରେଇ ଚାଲିଛି
ଅର୍ଥ ହୀନ କିଛି କଥା
ପଢିଦେଲେ ଥରେ ବି ପି ଯେ ବଢୁଛି
ବଢିଯାଏ ନିଜ ଚିନ୍ତା!!
ପରିବର୍ତ୍ତନ ଶୀଳ ଏହି ଦୁନିଆଁକୁ
ଲେଖା ମୋ ଜୀବନ୍ତ କରେ
ସ୍ୱାର୍ଥ ସରିଗଲେ ମୟା ସଂସାରରେ
ମଣିଷ କେମିତି ମରେ!!
ସମ୍ପର୍କ ବିହୀନ ଆଜିର ସମାଜ
କପଟିଆଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତେ
ହଯୁଛି କେମିତି ମଣିଷର ଜ୍ଞାନ
ସମୟୁ ବୁଝ ସମସ୍ତେ!!
ଚାନ୍ଦବାଲି ଭଦ୍ରକ୍
