ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଶତପଥୀ ଙ୍କ କବିତା ଉତ୍ତପ୍ତ ଧରିତ୍ରୀ

 ଉତ୍ତପ୍ତ ଧରିତ୍ରୀ

 

ରୌଦ୍ର ତାପେ ଗ୍ରୀଷ୍ମରେହୁଏ ଉତପ୍ତ ଧରିତ୍ରୀ 

ଗ୍ରୀଷ୍ମର ପ୍ରବାହ ନେଇ, 

ସାରା ବିଶ୍ୱ ଆଜି ତାତିରେ ସଢୁଛି 

ଜୀବଜନ୍ତୁ କଷ୍ଟ ପାଇ l

ତାପମାତ୍ରା ଯାହା ଅତି ପରିମାଣେ 

ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଯାଇଅଛି, 

ପ୍ରଚଣ୍ଡ ରୌଦ୍ରରେ ମାନବ ସମାଜ

ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଡାକୁଅଛି l

କୂପ ପୁଷ୍କରିଣୀ ହୋଇଯାଏ ଶୁଷ୍କ 

ଜଳ ଶୂନ୍ୟ ଜଳାଶ୍ରୟ, 

ଜଳର କଷ୍ଟରେ ଏ ସାରା ସମାଜ 

ହୋଇଥାନ୍ତି ନିରାଶ୍ରୟ l

ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଗଣ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ପ୍ରକୋପରୁ 

ରକ୍ଷା ପାଇବାଟା କଷ୍ଟ,

ଜାଣିଶୁଣି କରି ମାନବ ସମାଜ 

ଜଙ୍ଗଲକୁ କରେ ନଷ୍ଟ l

ଅଂଶୁଘାତ ହୁଏ ଜୀବନଟି ଯାଏ 

ପଡ଼ିଯାଏ ହାହାକାର, 

ସାବଧାନତା ହିଁ ସୁରକ୍ଷା ଯୋଗାଏ 

ଅଟେ ଏହା ପ୍ରତିକାର l

ଖରା ସମୟରେ ଛାଇରେ ରହିବା 

ପଦାକୁ ଗଲେ ଚପଲ, 

ମୁଣ୍ଡରେ ଗାମୁଛା ସଙ୍ଗେ ନେବା ଛତା 

କଳା ଚଷମାଟି ଭଲ l

ହାଲୁକା ପୋଷାକ ଦେହପାଇଁ ହିତ 

ଘୋଳଦହି ସରବତ, 

ପଖାଳ ତୋରାଣି ମନନିଏ କିଣି 

ଖରାଦିନେ ତାହା ହିତ l

ପାନୀୟ ଜଳର ସୁବିଧା କରିବା 

ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ରଖିଦେଇ, 

ବଣ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜଳାଶ୍ରୟ ଲୋଡ଼ା 

ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ହିତ ପାଇଁ l

ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆମେ କରିବାନି ନଷ୍ଟ 

ନେଉଥିବା ତା’ର ଯତ୍ନ, 

ବହୁ ପରିମାଣେ ଗଛ ଲଗାଇଲେ 

ଆମପାଇଁ ହେବ ରତ୍ନ l

ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳ ଅଟେ ସଭିଙ୍କର କଷ୍ଟ 

ତଥାପି ଦିଏ ଭରସା, 

ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଶେଷରେ ଆକାଶ ମେଘୁଆ 

ଅଜାଡ଼ି ଦିଏ ବରଷା l

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଶତପଥୀ 

ଛତ୍ରପୁର, ଗଞ୍ଜାମ