।।। ପ୍ରିୟା ଚିଠିର ଉତ୍ତର ।।।
ପ୍ରିୟା,
ପାଇଛି ତୁମରି ଚିଠି ପ୍ରାଣପ୍ରିୟା
ବୁଝିଛି ବେଦନା ଯେତେ
ସ୍ୟାହିରେ ନଲେଖି ଲହୁରେ ଲେଖିଛ
ତୁମେ ସେ ଚିଠି କି ସତେ ।
ବୁନ୍ଦା ବୁନ୍ଦା ଅଶ୍ରୁ ପଡି ତା ଉପରେ
ଅକ୍ଷର ଲଭିଛି କେତେ
ଜମାଟ ଦୁଃଖକୁ ତରଳାଇ କରି
ଭାବ କି ଲେଖିଛ ମୋତେ ।
ପଚାରିଛି ସାଥୀ ତୁମ ବିନା ସଖୀ
କେମିତି କଟୁଛି ଦିନ
ମନେ ପଡି କରି ଆମ ସ୍ମୃତି ସବୁ
ଅଧିର ହୁଏ କି ମନ ?
ପୁଣି ପଚାରିଛ ଭୁଲି କି ଯାଇଛ
ଘରକୁ ବାହୁଡା ପଥ
ମୋତେ ଛାଡି କରି ବିଦେଶରେ ତୁମେ
ଏମନ୍ତ କେମନ୍ତ ଅଛ ?
ଯେତେ ଥର ପଢ଼େ ତୁମ ସେ ଚିଠିକୁ
ବିରହେ କାନ୍ଦେ ମୁଁ ଭାରି
ତନ୍ଦ୍ରାହୀନ ନେତ୍ରେ କାଟେ ଯେ ରଜନୀ
ତୁମରି କଥାକୁ ଭାଳି ।
ଶର୍ବରୀ ଶେଷରେ ଅନ୍ତିମ ପ୍ରହରେ
ଆଖି ଯେବେ ଲାଖିଯାଏ
ସପନରେ ଦେଖେ ତୁମ ପ୍ରତିଛବି
ଆଖି ଖୋଲିଲେ ନଥାଏ ।
ବରଷା ଛୁଇଁଲେ ଗଣ୍ଡଦେଶ ମୋର
ତୁମ ସ୍ପର୍ଶ ମନେ ପଡେ
ବିହଙ୍ଗ କାକଳି ତୁମ ସ୍ଵର ଭ୍ରମ
ମନ ମଧ୍ୟେ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ଚଞ୍ଚଳତା ନାହିଁ ମାଦକତା ନାହିଁ
ମୋ ମନେ ତୁମରି ବିନା
ଶିହରଣ ନାହିଁ ମନ୍ଦ ମଳୟରେ
କରେନା ସେ ଆନମନା ।
କେମିତି କହିବି ତୁମ ବିନା ଏଠି
କେମିତି କଟୁଛି ଦିନ
କେବଳ ଶରୀର ପଡି ରହି ଅଛି
ତୁମ ପାଶେ ମୋର ପ୍ରାଣ ।
ବୁଝାଇ ଦେଇଛି ମନକୁ ମୋହର
ଏଇ ଯେ ବାରତା ଦେଇ
ଆତ୍ମାର ଯେଉଁଠି ମିଳନ ହୋଇଛି
ସେଠି କି ବିରହ ଥାଇ ।
ମନର ଯେତିକି ଅବ୍ୟକ୍ତ ଭାବନା
ଲେଖି ମୁଁ ଦେଉଛି ଚିଠି
ହେଲେ ହେଉ ନାହିଁ ଭାବନାର ଅନ୍ତ
ଆହୁରି ଅନେକ ବାକି ।
ଇତିରେ କେବଳ ଏତିକି କହିବି
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମିକ ବୋଲି
ମୋ ବାହୁଡା ପଥ ଚାହିଁଥିବ ପ୍ରିୟା
ହୃଦୟ କବାଟ ଖୋଲି ।
ସ୍ମୃତିରଞ୍ଜନ ଦାସ
ଭୁବନେଶ୍ବର
