ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଶତପଥୀ ଙ୍କ କବିତା – ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ

ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ 

 

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଶତପଥୀ

 

ସରଜୁ ନଦୀର କୂଳରେ, 

ଅଯୋଧ୍ୟା ନଗରୀ ସେଠାରେ l

ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶର ମହାରାଜା,  

ସୁଖେ ପାଳନ୍ତି ନିଜ ପ୍ରଜା l

ତ୍ରିଲୋକ ବିଖ୍ୟାତ ନୃପତି, 

ଦଶରଥ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି l

କୌଶଲ୍ୟା କୈକେୟୀ ସୁମିତ୍ରା,  

ତିନି ରାଣୀ ନହେଲେ ମାତା l

ସରଜୁ ନଦୀର ତଟରେ,  

ଗୁରୁ ବଶିଷ୍ଠ ଆଦେଶରେ l

ଅନ୍ଧ ମୁନି ଯେ କୃପାକଲେ, 

ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭିଲେ l

ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ସେ ମହା ଋଷି, 

ଯାଗ କରିଲେ ନିଜେ ବସି l

ଆନନ୍ଦ ହେଲେ ସର୍ବ ମୁନି,  

ମୁଖରୁ ଶୁଭେ ବେଦ ଧ୍ୱନି l

ଘୃତ ଢାଳନ୍ତି ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡେ, 

ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରି ନିଜ ତୁଣ୍ଡେ l

ଅନ୍ଧ ମୁନି ଦେବା ଶ୍ରୀଫଳ,  

ମନେ ଚିନ୍ତିଣ ଆଦିମୂଳ l

ନିକ୍ଷେପ କରିଲେ ଅଗ୍ନିରେ,  

ଚରୁର ଉତ୍ପତି ତହିଁରେ l

ଯତ୍ନରେ ତାହା ଋଷି ଦେଲେ, 

ଆନନ୍ଦେ ରାଜା ଘେନି ଗଲେ l

ଦୁଇ ରାଣୀଙ୍କୁ ତାହା ଦେଲେ,  

ସୁମିତ୍ରା ମନେ ଦୁଃଖ କଲେ l

ଦୁଇ ରାଣୀ ଯେ ଭାଗେ ଭାଗେ, 

ସୁମିତ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଲେ ସରାଗେ l

ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ କଲେ ଗ୍ରାସ, 

ତିନିହେଁ ହେଲେ ଗର୍ଭ ବାସ l

ମଧୁମାସର ପକ୍ଷ ଶୁକ୍ଳ, 

ନବମୀ ପୁନର୍ବସୁ ବଳ l

କର୍କଟ ରାଶି ହୋଇ ଯୋଗ, 

ଶୁଭ ଲଗନ ତା’ର ଭୋଗ l

ଶୀତଳ ସମୀର ବହଇ, 

ଆକାଶୁ ପୁଷ୍ପ ବରଷଇ l

କୌଶଲ୍ୟା ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭର, 

ଭୂମିଷ୍ଠ ଅପୂର୍ବ କୁମର l

କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତି କାନ୍ତି, 

କୋଟି କନ୍ଦର୍ପ ବିରାଜନ୍ତି l

ନବ ଦୁର୍ବାଦଳ ଶରୀର, 

ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେହ ତା’ର l

ରାଜ୍ୟରେ ଖେଳିଲା ଆନନ୍ଦ, 

ଯେସନେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ଚାନ୍ଦ l

ନାରଦ ବୀଣାକୁ ବଜାଇ, 

ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି ଥେଇ ଥେଇ l

ଡମ୍ଭୁରୁ ନାଦେ ପ୍ରଭୁ ଶିବ, 

ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ ତୃପ୍ତି ଭାବ l

ଦେବତା ସହ ଦିଗପାଳ, 

ରାମ ନାମରେ କୋଳାହଳ l

ଭାରି ରମଣୀୟ କୁମର, 

ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର ଶରୀର l

କୁଳ ଗୁରୁ ସେ ବଶିଷ୍ଠ, 

ଋଷି ମଧରେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ l

କୌଶଲ୍ୟା ସୁତର ଯେ ନାମ, 

ତକ୍ଷଣେ ରଖିଲେ ସେ ରାମ l

କୈକେୟୀ ଗର୍ଭରୁ ଭରତ, 

ରାଜ ଧର୍ମରେ ସେ ସମର୍ଥ l

ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ , 

ସୁମିତ୍ରା ସୁତ ସର୍ବେ ଜାଣ l

ରାମ ଜନ୍ମର କଥା ଏହି, 

ଗୀତେ ରଚିଲା ଦ୍ଵିଜ କହି l

ଅଧମ ପ୍ରଶାନ୍ତ ଜଣାଣ, 

ଉଦ୍ଧାର କର ନାରାୟଣ l

ଛତ୍ରପୁର, ଗଞ୍ଜମ l