ଚିତ୍ତ ରଂଜନ ନନ୍ଦ ଙ୍କ କବିତା ଧର୍ମ ନାମେ କିଆଁ ବୋହୁଛି ରକ୍ତର ଧାରା

ଧର୍ମ ନାମେ କିଆଁ ବୋହୁଛି ରକ୍ତର ଧାରା

   

ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲିମ, ଜୈନ, ବୌଦ୍ଧ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍,

କେତେ ଧରମ ମୋ ଭାରତ ବର୍ଷରେ

ହିନ୍ଦୀ ଭାଷା କହି ଶିଖିନି ମୁଁ, ମାତୃଭାଷା ଓଡ଼ିଆ, 

ମୋ ଭାବନା ଆସେ ଓଡିଆରେ |୧|

ମୋ ଆଦର୍ଶ ତ ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ବିବେକାନନ୍ଦ, 

ଶିବାଜୀ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଗରବ କରେ,

କରେ ଦେଶ ପ୍ରୀତି, ଆଇନ ସେବା ମୋ କର୍ମ , 

ମନ ଦେଶକୁ କିପରି ଗଢି ତୋଳିପାରିବାରେ |୨|

ହେବି ସଦାଚାରୀ, ଜୀବନେ ବ୍ରତ ମୋ, ଦେଶକୁ 

ଗଢିବି, ହୃଦୟେ ଭାରତ ମୋର ମାଆ

ବୁଝି ପାରୁନି, ସେହି ମାଟିରେ, ମୁହିଁ ମୂଲ୍ୟହୀନ, 

ହେଲିନି ବୋଲି ମିଛୁଆ ଓ ନାଟୁଆ |୩|

ବୁଝିଥିଲି ସମ୍ବିଧାନ ପଢି, ଦେଶର ଆକାଶ ପବନେ

ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା ଆଦର୍ଶ ଜୀବନର ଧାରା

ମନେ ସର୍ବଦା ନାଚୁଛି, ସେଦିନ ରାତିରେ, ଧର୍ମ ନାମେ,

ଦଙ୍ଗା ହୋଇ କିଆଁ ବହିଲା ରକ୍ତର ଧାରା |୪|

ସମ୍ବିଧାନରେ, ନାହିଁ ସାନ ବଡ, ଉଚ୍ଚ ନୀଚ଼, ନାହିଁ 

ପରା ଧରମ ଧରମ ମଧ୍ୟେ ବିଭେଦ ବିଚାର 

ସ୍ନେହ ମମତା ଭାବ ଯଦି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟ ହୃଦୟେ,

ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ଶକ୍ତି କିପରି ବଢୁଛି, ଅଛି କି ଉତ୍ତର ? |୫|

ମନ୍ଦିର ମସଜିଦ ଗୀର୍ଜାକୁ ଗଲେ, ବୋଲାଇଲେ

ଧାର୍ମିକ, କପାଳେ ଚନ୍ଦନ ସିନ୍ଦୂର ମାରି  

ନ୍ୟାୟ, ସତ୍ୟ, ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ଶୃଙ୍ଖଳା, ନୀତି ଆଦର୍ଶ

ର ଅସ୍ତ୍ର ପରା ମଣିଷ ରହେ ଧରି |୬|

ପୂଜା ଅରଚନା ମନ୍ଦିର ମଠ ମହନ୍ତ, ଧର୍ମଯାଜକ

ସବୁ ତ ବଢିଛି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଳି କନ୍ଦିରେ

ଦେଖେ କେତେ ନିଜକୁ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବତାର ଧରି

ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲାନ୍ତି ଭାରତ ମାଆ ମାଟିରେ |୭|

ତେବେ କାହିଁକି ନହୁଏ ଅପସାରଣ ଅନ୍ୟାୟ, 

ଶୋଷଣ, ଦୁର୍ନୀତି ଓ କୁସଂସ୍କାର,

ବଢି ଚାଲିଛି ଧରମ ଓ ଜାତି ନାମେ ମୋ ଦେଶେ

ସରବ ଭେଦ ଭାବ ଓ ଅପସଂସ୍କୃତିର |୮|

ମନ୍ଦିର ପୂଜକ, ମଠ ମହନ୍ତ, ଧର୍ମଯାଜକ, କରନ୍ତି

ଅହିଂସାର ଜୟଗାନ ଭାଷଣରେ

କରନ୍ତି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହିଂସା ଓ ଅନୀତି, ଏପରିକି ଲିପ୍ତ

ହୁଅନ୍ତି ନାରୀ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଅପରାଧରେ |୯

      ଚିତ୍ତ ରଂଜନ ନନ୍ଦ

        ଜଗତପୁର, କଟକ

         ଓଡିଶା, ଭାରତ