ଶୋଷଣର ସୈତାନ
ତୁମେ କୁହ ସାଧୁଜନେ?
ଯେଉଁଠି ଆଜି ପ୍ରତିଶୃତି ପାଲଟିଛି ପ୍ରବଚନ
ନୀତିଶବୁ ନିଷ୍ଠାହୀନ
ସେବାମାଗେ ମୁଲ ଧର୍ମ
ଏଠି ପ୍ରହସନ.
ଅଙ୍ଗଳ ଆରତୀରେ
ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ଭଜନ !
ଶୋଳ୍କମାନେ ଧଉଥାନ୍ତି ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ.
ବେପାରୀଙ୍କ ବଂଶୀବାଦ ନରେ !
ସଂସାରକୁ ଶୁଣାଇ ସଂସ୍କାର
ଭାଷଣ
ଆମକୁ ବସେଇ ପିଣ୍ଡାରେ !
ତୁ ‘କହ କବି?
ଫୁଟେଇବୁ କେମିତି ଏଠି
ମାନବିକତାରେ ମହକୁ ଥିବା
ମଧୁ ମାଳତୀର ଫୁଲ,
ପିନ୍ଧେଇବାକୁ ସାମ୍ୟବାଦୀ
ସଦଭାବନାର ମାଳ
ସବୁରୀ ବେକରେ !
ସବୁତ ଧାନ୍ତି ଏଠି
ମୁଣ୍ଡେଇ ବୁଲିବାକୁ ଧନୀ ଙ୍କ
ଗଣ୍ଠୁଲି,
ତାଙ୍କୁ କ’ଣ ପିନ୍ଧେଇ ପାରିବୁ
ଗୈରିକ ବସନ ?
ନାଁ ପଢ଼େଇହେବ ସର୍ବ ହରାକୁ
ପୁଞ୍ଜିପତିଙ୍କ ପାଠଶାଳାରେ
ସମାଜ ବିଜ୍ଞାନ ?
କେବେ କ ‘ଣ ଶାସକଙ୍କୁ
ଶୁଣେଇ ହେବ
ବିଭୂକ୍ଷୀତ ଙ୍କ ଆକୁଳ କ୍ରନ୍ଦନ !
ନାଁ ଶିଖେଇ ହେବ ଜୀଇଁ ବାକୁ
ସନ୍ୟାସ ଜୀବନ !
ହେ “ସାଧୁ ଜନ ?
ତୁମେ ଦେଖିପାରିବ ନାଁ
ଦେଖେଇପାରିବ
ସନ୍ତାକାର ଦିଶୁଥିବା
ଏ ଶାସକ ମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ
ଡିଆଁ ମାରୁଛନ୍ତି କେମିତି
ଶୋଷଣର ସୈତାନ !
ମଧୁସୂଦନ ମହାପାତ୍ର
ନିଳାଦ୍ରୀବିହାର (ଝୁଂପାଣ )
ନଗୁଆଁ. ଯାଜପୁର
