ସମ୍ବଲପୁରୀ କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ମାଦଳ ତାଳ
ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଗାଁ, ଆଉ ସେଠାରେ ରହୁଥିବା ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ ପିଲାର ଅସାଧାରଣ ସ୍ୱପ୍ନ। ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ପାମରା ଗାଁର ଟୋନିସ ରୋହିଦାସ। ଛୋଟବେଳୁ ହିଁ ତାଙ୍କ ରକ୍ତରେ ନାଚୁଥିଲା ସମ୍ବଲପୁରୀ କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ମାଦଳ ତାଳ। ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ଗାଁ ଆଖଡ଼ାରୁ ଭାସି ଆସୁଥିବା ଢୋଲ, ନିଶାଣ ଓ ସାହାଣାଇର ସୁର ତାଙ୍କ ମନକୁ ବିଭୋର କରିଦେଉଥିଲା। ଯେଉଁ ବୟସରେ ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନେ ଖେଳକୁଦରେ ମାତିଥାନ୍ତି, ସେହି ବୟସରୁ ହିଁ ଟୋନିସ ସମ୍ବଲପୁରୀ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଆଉ ଗ୍ରାମୀଣ ଲୋକକଳାର ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ।
ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଗୋଟିଏ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ ବଦଳିଗଲା। ସେ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ନିଜ ମାଟିର ଏହି ପବିତ୍ର ସଂସ୍କୃତିକୁ କେବଳ ଗାଁ ସୀମାରେ ବାନ୍ଧି ରଖିଲେ ହେବନାହିଁ, ଏହାକୁ ଦୁନିଆ ଆଗରେ ଏକ ନୂଆ ପରିଚୟ ଦେବାକୁ ହେବ। କିନ୍ତୁ ଏହି ପଥ ସହଜ ନଥିଲା। ବିନା କୌଣସି ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟରେ, କେବଳ ନିଜର ନିଷ୍ଠା ଆଉ କଠିନ ପରିଶ୍ରମକୁ ସାଥୀ କରି ସେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ। ନିଜ ଗାଁର କିଛି କଳାପ୍ରେମୀ ଯୁବକଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି ସେ ଗଢ଼ିତୋଳିଲେ ସମ୍ବଲପୁରି କଳା ସଂସ୍କୃତି ଅନୁଷ୍ଠାନ।
ଅନୁଷ୍ଠାନର ସଭାପତି ଭାବେ ଟୋନିସ ଦିନରାତି ଏକ କରିଦେଲେ। ଗାଁ ଗାଁ ବୁଲି ଲୁଚି ରହିଥିବା ପ୍ରତିଭାମାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବଲପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତର ତାଲିମ ଦେବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମଞ୍ଚରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ଦେବା ତାଙ୍କ ଜୀବନର ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରତ ପାଲଟିଗଲା। ଅନେକ ଝଡ଼ଝଞ୍ଜା ଆସିଲା, କିନ୍ତୁ ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସମର୍ପଣ ଭାବ ଆଗରେ ସବୁ ସମସ୍ୟା ହାର ମାନିଲା।
ଆଜି ଟୋନିସଙ୍କ ଏହି ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ସାଧନା ପାଇଁ କେବଳ ସେ ନିଜେ ନୁହଁନ୍ତି, ବରଂ ତାଙ୍କ ଗାଁ ପାମରା ଏବଂ ପୂରା ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ନାଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବାକୁ ଲାଗିଛି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଅନୁଷ୍ଠାନର କଳାକାରମାନେ ଯେତେବେଳେ ମଞ୍ଚରେ ସମ୍ବଲପୁରୀ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଢୋଲର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି, ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟ କରତାଳିରେ ଫାଟିପଡ଼େ।
ଟୋନିସଙ୍କର ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଲକ୍ଷ—ନିଜର ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ବଲପୁରୀ କଳାର ସେବା କରିବା ଏବଂ ପାମରା ଗାଁକୁ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ବଡ଼ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ଭାବେ ଗଢ଼ିତୋଳିବା। ନିଜ ମାଟି ଓ ସଂସ୍କୃତି ପାଇଁ ଏହିଭଳି ସମର୍ପିତ ଯାତ୍ରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁବପିଢ଼ି ପାଇଁ ପ୍ରେରଣାର ଏକ ଶାଶ୍ୱତ ଉତ୍ସ।
