ସ୍ମୁତି
ଉପେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବସ୍ତିଆ
ଗୋଟିଏ ରାତିର ପାଇଁ
କୋଟିଏ ସପନ ନେଇ
ତୋଳିଥିଲି ଯେଉଁ ଘର
ଅଳିକ ହୋଇଲା ସେହି
ଗୋଟିଏ ରାତିର •••।
ପ୍ରୀତିର ପରଶ ପାଇ
ସଜାଇ ଫଗୁଣ ରାତି
ପହିଲି ନିଶାରେ ଆମେ
ଗଢିଥିଲେ କେତେ ସ୍ମୁତି
ରାତି ଅଛି ସ୍ମୁତି ଅଛି
ହେଲେ ତୁମ ଦେଖାନାହିଁ
ଗୋଟିଏ ରାତିର••• ।
ତୁମର ସେ ବାହୁ ବନ୍ଧନ
ଥିଲା ଦିନେ ମୋତିହାର
କଥା କଥାକେ ତୁମର
ଥରୁ ଥିଲାଟି ଅଧର
ସେ ଅଧର ବାହୁଲତା
ଲେଖାଥିଲା ଆନପାଇଁ
ଗୋଟିଏ ରାତିର•••।
ହସଭରା ଏ ଚାନ୍ଦିନୀ
ନିଦହୀନ ଏ ନୟନ
ବୁଝିବକି ମନ କଥା
ଉଇଁଲେ ହଜାରେ ଜହ୍ନ
ବାସିହେଲା ଫୁଲ ଶେଯ
ପ୍ରୀତିଗଲା ଇତିହୋଇ
ଗୋଟିଏ ରାତିର••• ।
ସାଜିଛି ମୁଁ ଦରଦୀ କବି
ସୁରାକୁ ସାଥିରେ ନେଇ
ହୋଇଛି ମୁଁ ପଥହରା
କେବଳ ତୁମରି ପାଇଁ
କେମିତି ଭୁଲିବି କୁହ ?
କେବେ ଭୁଲି ପାରୁନାହିଁ
ଗୋଟିଏ ରାତିର••• ।
ରାଉରକେଲା
