ସଂଧ୍ୟାଦୀପ
ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ରାଣୀ ଦେବୀ
ସଂଧ୍ୟାଦୀପ ମୁଁ ଜଳୁଛି ମୁଗ୍ଧ ଗୋଧୂଳିରେ
ବିଦାୟ ସଂଗୀତ ଗାଇ ତପନେ ସଧୀରେ
ମେଲାଣି ଦେଇ ସ୍ଵାଗତ କରଇ ରଜନୀ
ତାରାଫୁଲ ସ୍ଵାଗତରେ ହର୍ଷିତା ଧରଣୀ ।
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆସଇ ଦେଖି ମୋର ଦୀପ୍ତାଲୋକ
ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଦେଉଥାଏ ଧରାରୁ ଦ୍ୟୁଲୋକ
ବିଧୁରବି କରୁଥାନ୍ତି ଶୂନ୍ୟେ ରାଜପଣ
ମୁଁ ଚାହେଁନି ହେବାପାଇଁ ତାଙ୍କରି ସମାନ ।
ସଞ୍ଜବେଳେ ସନ୍ଧିକାଳେ ନ ଥାନ୍ତି ସେମାନେ
ଅନ୍ଧକାର ନାଶେ ମୁହିଁ ଆଲୋକର ଦାନେ
ମୋତେ ବି ଖୋଜନ୍ତି ସର୍ବେ ଭବ୍ୟ ପୂଜାସରେ
ପବିତ୍ର ମୁଁ ପୂଣ୍ୟଦେହୀ ଏହି ଭବତୀରେ ।
ନିନ୍ଦେନାହିଁ ମୋ ଜନମ ନିନ୍ଦେନାହିଁ ଭାଗ୍ୟ
କର୍ମ ମୋର ତମ ନାଶେ ହୋଇଅଛି ଯୋଗ୍ୟ
ସୂର୍ଯ୍ୟଚନ୍ଦ୍ର ସାଥେ କେଵେ ମୁଁ ଯେ ପ୍ରତିବାଦୀ
ହୋଇନାହିଁ ନ ହୋଇବି ମମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଛେଦି ।
ପ୍ରତି ସୃଷ୍ଟି ଅତୁଳ ଯେ ପ୍ରତିଟି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ
ଝରାଇବି ବାସ ଆଉ ସରଜିବି ଭାବ
ନିଜର ଶକତି ଆଉ ନିଜ ସ୍ଵାଭିମାନ
ନେଇ ମୁଁ ଦେଖିବି ନିତି ସୁନ୍ଦର ସପନ ।
ବ୍ରହ୍ମପୁର, ଗଂଜାମ
