ସବୁ ତ ତାର୍ ଲୀଲା

                

                 ଶ୍ରୀମତୀ କଲ୍ୟାଣୀ ନନ୍ଦ

               ଶିରାବନ ଗଲା କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି,

               ଭୁଦୋ ଆଏଲାନ ହସି ହସି,

               ଇ ହସି,କାନ୍ଦି ଥି ମାଟି ଗଲାନ ଭିଜି,

               ଚଷା ପୋ ଭାବୁଛେ କେନ୍ତା କରସି,

               ପହ୍ଲା ରୁଇଥିଲା ଶିରାବନ ବରଷା ଥି ,

               ଭୁଦୋ ବରଷା ଜହ ବରଷି ନେଲେ,

               କାଣା ହେବା ଯେ ଧାନ ଗଛ କେଜାନି,

               ଶିତ ର କମ୍ପି,ଖରା ର ତାତି,ବର୍ଷାର ଝଡି,

               ଆଉଥିସି,ଯାଉଥିସି, ନୂଆଁ କଥା ନୁହେଁ କିଛି,

               ମୁନୁଷ ଜୀବନ ବାଗିର ଆଜି ଅଛେ କାଲି ନାଇଁ,

               ଇ ଯିବାର ଆଏବାର ଟା ସଂସାରେ ଲାଗିଥିସି ,

               ଭଲ ମନ୍ଦ,ସୁଖ୍,ଦୁଃଖ୍,ହାନି,ଲାଭ,ହସି,କାନ୍ଦି,

           ଜୀବନ ଜୀଇଁ ବାର ଯେ କେତେ ମୁସ୍କିଲ ବତେଇଦେସି,

              ଆମେ ତ ଛାର୍ ମୁନୁଷ ଆମର ହାତେ କିଛି ନାଇଁ,

              ସବୁ କରୁଛେ,କରଉଛେ,ଏକଲା ସେ ଜଗତର ସାଇଁ 

      ସବୁ ଲୀଲା ଖେଲା ତାର ଆଏ ,ଯେତେ ଲୀଲା କରୁଥିସି।।

ସମ୍ବଲପୁର