ପ୍ରେମମୟ ପ୍ରାଣ

ଉପେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବସ୍ତିଆ

     

ଜହ୍ନ ମାଗୁଅଛି ପ୍ରିୟାର ଠିକଣା 

   ଜୁଈ ମାଗେ ମୋର ଦେହ 

ରାତ୍ରୀ ଯାଚୁନାହିଁ ପ୍ରୀତି ଉପହାର 

   ସ୍ମୁତି ଯାଚେ ଖାଲି ଲୁହ ।

ବର୍ଷା ଲେଖୁଅଛି ମୋ ପ୍ରେମ କାହାଣୀ 

    ବସନ୍ତ ଗାଉଛି ଗାଥା 

ଫଗୁଣ କହିବ ମୋ ଦୁଷ୍ଟାମୀ ଗୁଣ 

   ବୈଶାଖୀ ଦେଉଛି ବ୍ୟଥା ।

ଶ୍ରାବଣ ସାଥିରେ ଶ୍ରାବଣୀ ଗଲାଠୁ 

   ମନ ହେଲା ହୀନି ମାନ 

ଶୀତ କାକରର ସ୍ପର୍ଶରେ ହୃଦୟ 

   ଖୋଜିଲା ପୁରୁଣା ଦିନ ।

ହେମଲତା ଦିଏ ମକର ଠିକଣା 

   ଯାତରାକୁ ନାହିଁ ଧନ 

ସଂସାର ସାଗର ଜଳରେ ଡୁବୁଛି 

   ପ୍ରେମମୟ ଏହି ପ୍ରାଣ ।

ରାଉରକେଲା