ଗୋଟିଏ ଦିନର ଆୟୁଷ

ବିଜୟ କୁମାର ଜେନା

ଗୋଟିଏ ଦିନର ଆୟୁଷକୁ ନେଇ

       ଫୁଲ ଫୁଟେ ଭଳି ଭଳି

ହସି ହସାଇବା ଧରମରେ ଥାଇ

      କାଲିକି ଯାଏ ମଉଳି।

ଫୁଲ ତ ଜାଣିଛି ତା ଜୀବନ ଏକ

        ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ସଦା ବନ୍ଧା

ସେହି ଶୃଙ୍ଖଳା ରେ ସୁବାସ ବିତରି

         ଅଳପ ସୁଖରେ ଛନ୍ଧା।

ପବନ ବହିଲେ ଆନନ୍ଦେ ଦୋହଲେ

         ମହୁମାଛି ଦିଏ ଚୁମା

ପରଜାପତିଟି ଏଫୁଲ ସେଫୁଲ

    ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉଛି ଜମା।

ଫୁଲଟିଏ ପରା ସୁଖ ବାଣ୍ଟି ଥାଏ

        ପରଷି ଏଇ ବାରତା

ଆଜ ଦିନ ପରା ଆମ ହାତେ ଅଛି

      କାଲିକି କାହିଁକି ଚିନ୍ତା।

ଯେତିକି ଦିନ ତ ବଞ୍ଚିବା ସଂସାରେ

        ସୁଖରେ କାଟିବା ଦିନ

ପର ପାଇଁ ଆମେ ଶରୀର ପାଇଛେ

      ସାହା ହେବେ ନାରାୟଣ।

 ଅବସର ପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରାଧ୍ୟାପକ

ଶାମୁକା ସାହି ରଣପୁର ନୟାଗଡ଼