ସଜ ଗୋଲାପ

ଚିତ୍ତ ରଞ୍ଜନ ଦେହୁରୀ 

ସଜ ଗୋଲାପ କୁ ତୋଳିବାକୁ ଗଲି

ହାତରେ ପଶିଲା କଣ୍ଟା ।

ନଇଁ ତୋଳୁ ଥିଲି ସଲଖି ଉଠିଲି

ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥାନ୍ତା ଅଣ୍ଟା ।।

ସଜ ଗୋଲାପ ଟି ଫୁଟି ଆସୁଥିଲା 

ଗଛର କଁଅଳ ଡାଳେ ।

ସଜ ଗୋଲାପ କୁ ଛାଡ଼ି ମାଳି ପୁଅ

ଅନ୍ୟ ଫୁଲ ସବୁ ତୋଳେ ।।

କେମିତି କେଜାଣି ସଜ ଗୋଲାପ ରେ

ପଡ଼ିଲା ନଜର ମୋର ।

ତୋଳିବାକୁ ମନେ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଲି 

ହୋଇ ଟିକେ ତର ବର ।।

ଡେଇଁ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ର ସୁଦୃଢ଼ ପାଚେରୀ 

ତୋଳି ବାକୁ ଧାଇଁ ଗଲି ।

ଗୋଲାପ ରହିଲା ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ

ଡାଳ ଧରି ତୋଳୁ ଥିଲି ।।

ଗୋଲାପ ର ମନ ମାଳି ପୁଅ ହାତେ

ଦେବ ଶିରେ ଲାଗି ହେବ ।

ହତଭାଗିନି ଟା ଏତିକି ଜାଣିନି

ଭାଗ୍ୟ ତାର କଣ ହେବ ।।

ତୋଳି ଆଣିଥିଲେ ଛାତି ପକେଟ ରେ

ଶୋଭା ପାଇ ଥାନ୍ତା ସିଏ ।

ସଜ ଫୁଟା ଫୁଲ ଆକାଳେ ଝଡିଲେ

ତାକୁ ପଚାରିବ କିଏ ।।

ଅନୁଗୋଳ