ମ. ରାମପୁର, ୧୯/୫ ( ମସୀହା): ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ସ୍ବାମୀ ହେଉଛି ତାର ସଙ୍ଖା ସିନ୍ଦୁର ଆଉ ସ୍ବାଭିମାନ । ଏପରି କି ସ୍ବାମୀ ଇହକାଳ ଏବଂ ପର କାଳର ଦେବତା । ଆଉ ଏଇ ସ୍ବାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସଂପର୍କ ହେଉଛି ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ର ସଂପର୍କ । ନିଶ୍ବାସ ବିଶ୍ବାସ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଭରଷା ର ସାଥୀ ହେଉଛି ସ୍ବାମୀ । ସେଇଥି ପାଇଁ ତ ସ୍ବାମୀର ଶୁଭ ମନାସୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସିନ୍ଥିରେ ନାଲି ସିନ୍ଦୁର ନେଇ ହାତରେ ନାଲି ଶଙ୍ଖା ପିନ୍ଧିଥାଏ । ବେଦୀର ହୋମ ନିଆଁ ଓ ବିବାହ ର ହାତ ଗଣ୍ଠିରୁ ସୃଷ୍ଠି ହୋଇଥାଏ ଏହି ଅତୁଟ ବନ୍ଧନ । ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ପାଇଁ ଏକାକାର କରିଦିଏ ଏହି ବନ୍ଧନ । ସ୍ବାମୀର ହାତ କୁ ଧରି ସ୍ତ୍ରୀ ଜିବନର ବାଟ ଚାଲେ । ଆଉ ସ୍ତ୍ରୀର ପ୍ରିତି ଭରା ପ୍ରେମକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଜିବନ ସାରା ବାଟ ଚାଲିବାକୁ ସାହାସ ଯୋଟାଏ ସ୍ୱାମୀ । ତେବେ ଜଣେ ସଧବା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ସିନ୍ଦୁର ହିଁ ସବୁ କିଛି । ଆଉ ଏଇ ସିନ୍ଦୁର କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାକୁ ସେ ଦେବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥାଏ । ଏବଂ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ପାଳିଥାଏ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ । ସେଥି ପାଇଁ ତ ସାବିତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ସଧବା ନାରୀର ଆଦର୍ଶ । ସାବିତ୍ରୀ ଙ୍କ ଭଳି ଆଜୀବନ ସଧବା ରହିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଟି ବିବାହିତ ନାରୀ ପ୍ରାର୍ଥନା 
କରଥାନ୍ତି । ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଜ୍ୟୋଷ୍ଠ ମାସ ଅମବାସ୍ୟା ତିଥିରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ଏଇ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ । ଆଉ ଆଜି ହେଉଛି ସେଇ ସାବିତ୍ରୀ ଓଷା ବା ବ୍ରତ । ଗାଁଠୁ ସହର, ପୁରରୁ ପଲ୍ଲୀ ସବୁଠି ଓଷା ପାଳିଛନ୍ତି ସଧବାନାରୀ । ଏପରିପେକ୍ଷୀରେ କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲା ମ. ରାମପୁର ବ୍ଲକ଼୍ ର ସମସ୍ତ ଗାଁର ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛନ୍ତି ସଧବାନାରୀମାନେ । ତେବେ ପୌରାଣିକ ଅନୁସାରେ ଏଇ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତକୁ ନେଇ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତି ମଧ୍ୟ ରହିଛି । କୁହାଯାଏ ମାଦ୍ର ଦେଶରେ ଅଶ୍ବପତି ନାମକ ଜଣେ ରାଜା ରାଜୁତି କରୁଥିଲେ । ଓ ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁତ୍ର କି କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ନଥିବାରୁ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗିପଡି ମୁନି ଋଷିଙ୍କୁ ଡାକି ସାବିତ୍ରୀ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ । ଆଉ ସେହି ଯଜ୍ଞ ବଳରେ ଏକ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥିଲେ । ଏବଂ ସେହି କନ୍ୟାଟିର ନା ରଖିଥିଲେ ସାବିତ୍ରୀ । ଦିନେ ସାବିତ୍ରୀ ବନ ଭିତରେ ଭ୍ରମଣ କରିବା ସମୟରେ ସାଲ୍ବ ରାଜା ଦ୍ୟୁମତସେନ ଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟବାନ ଙ୍କ ରୁପ ଓ ଗୁଣ ରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ବାମୀ ରୁପେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଯିଏକି ସେହି ସମୟରେ ବନରେ ବାସକରି ଫଳ ମୂଳ ଖାଉଥିଲେ । ସାବିତ୍ରୀ ଯେତେ ବେଳେ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ବିବାହ କରି ଜଙ୍ଗଳ ରେ ରହୁଥିଲେ ସେତେ ବେଳେ ସତ୍ଯବାନ ଙ୍କ ଆୟୁ ମାତ୍ର ଏକ ବର୍ଷ ଥିଲା । ଆଉ ଯେତେ ବେଳେ ତାଙ୍କ ବିବାହ କୁ ଏକ ବର୍ଷ ପୁରିଲା ସେତେ ବେଳେ କାଠ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଘଂଚ ବନ ଭିତରକୁ ଯାଇ ସାବିତ୍ରୀ ଙ୍କ କୋଳରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ସତ୍ୟବାନ ଆଖିବୁଜି ଦେଇଥିଲେ । କୁହାଯାଏ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ଯମ ଦୂତ ମାନେ ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ । ଏବଂ ସତୀ ସାବିତ୍ରୀ ଙ୍କ ସତୀତ୍ବ ଉଜ୍ଜଳ ତୋଫାପଣ ର ଛାୟା ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲା । ଫଳରେ ହାର ମାନି ସେଠାର ସତ୍ୟବାନ ଙ୍କ ଜୀବନ ଦୀପକୁ ଛାଡି ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ ଯମଦୁତ ମାନେ । ଆଉ ଶେଷ ରେ ନିଜେ ଯମରାଜ ଆବିର୍ଭାବ ହେବା ସହିତ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଜୀବନ କୁ ଧରି ଯମପୁର ଯିବା ପାଇଁ ବାହାରୀ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ସାବିତ୍ରୀ ଯମରାଜଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଦୌଡିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଯେଉଥିରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଯମରାଜ ତାଙ୍କୁ ତିନୋଟି ବର ଭିକ୍ଷା କରିବାକୁ କହିଥିଲେ । ତେବେ ପ୍ରଥମ ବରରେ ତାଙ୍କ ଅନ୍ଧ ଶଶୁରଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ପାଇବା ଓ ଦ୍ବିତୀୟ ବରରେ ଶଶୁରଙ୍କ ସଲ୍ବା ରାଜ୍ଯ ଫେରାଇ ଦେବା ପାଇଁ ବର ମାଗିଥିଲେ । ଏବଂ ତୃତୀୟ ବର ଭାବେ ସାବିତ୍ରୀ ନିଜ ଗର୍ଭରୁ ସତ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଜନ୍ତୁପତିଙ୍କ ଠାରେ କାମନା କରିଥିଲେ । ଆଉ ଯମରାଜ ତଥାସ୍ତୁ କହି ଫେରିବା ସମୟରେ ସ୍ବାମୀଙ୍କ ବିନା ସାବିତ୍ରୀ କିପରି ସତପୁତ୍ର ର ଜନନୀ ହେବ ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ । ଆଉ ତା ପରେ ଯମରାଜ ନିରୁପାୟ ହୋଇ ସତ୍ୟବାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବିତ କରାଇ ଆୟୁଦାନ କରିଥିଲେ । କିମ୍ବଦନ୍ତୀରୁ ପ୍ରଚଳିତ ଏଇ ଉପାକ୍ଷାନ କୁ ଆଧାର କରି ଆଜି ବି ସଧବାନାରୀ ମାନେ ନିଜ ସ୍ବାମୀଙ୍କ ଦିର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି । ଆଉ ନିଜ ସିନ୍ଥିରେ ସିନ୍ଦୁର ହାତର ସଙ୍ଖାକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଶକ୍ତ କରିବାକୁ ବ୍ରତ ପାଳନ୍ତି ।
ମ.ରାମପୁର ରୁ ପରମାନନ୍ଦ ବିଶି ଙ୍କ ରିପୋର୍ଟ
