ଭକ୍ତି ନୈବେଦ୍ୟ

ତୁମ ରଙ୍ଗ ତୂଳୀ

ଯେବେ ଦେଲ ବୋଳି

                 ଧରା ହେଲା ସୁଶୋଭିନି ।

 

ତୁମ ପ୍ରେମ ଧାର

ଦେଲ ଉପହାର

             ବହି ଗଲା ମନ୍ଦାକିନୀ ।।

 

ତୁମରି ହସ କୁ

ବାଣ୍ଟି ଦେଲ ଯେବେ

              ହସିଲା ମରତ ଭୂଇଁ ।

 

ତୁମ ଚାହାଁଣୀ ରେ

ରବି ପ୍ରକାଶିଲା

          ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆସିଲା ଉଇଁ ।।

 

ମନ କୁ ତୁମର

ଯେବେ ଦେଲ ଦାନ

               ଜୋଛନା ପଡ଼ିଲା ଝରି ।

 

ଅନୁରାଗେ ତୁମ

ମଳୟ ଅନୀଳ

            ବହିଯାଏ ଥିରି ଥିରି ।।

 

ତୁମ ବ୍ୟାକୁଳତା

ଝରି ଗଲା ଯେବେ

             ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଭାବ ଭକ୍ତି ।

 

ତୁମରି ପାପ କୁ

ଧରିଲା ମସ୍ତକେ

          ସତୀ ହେଲା ବୃନ୍ଦାବତୀ ।।

 

କଣାଏ କରୁଣା

କରି ନାହଁ ଊଣା

           ରଖିଛ ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି ।

 

ମାଗିବା ଆଗରୁ

ଖଞ୍ଜାଇଛ ସବୁ

           ମୁହିଁ ତ ପାରୁନି ଜାଣି ।।

 

ସସ୍ମିତା ପଣ୍ଡା

କଟିକଟା, କଟକ