ଶ୍ରାବଣୀ କନ୍ୟା

ନଳିନୀ ପ୍ରଭା ମିଶ୍ର

ମେଘ ସବାରୀରେ ନବ ବଧୂ

  ସାଜି ଆସିଛି ଶ୍ରାବଣୀ କନ୍ୟା

ଶତ ଶିହରଣ ଆଣିଛି ତନୁରେ

  ଯୋୖବନ ଉଛୁଳା ବନ୍ୟା

କଳା ମେଘୀ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ଅଛି

  ଭିଡ଼ି ଗଭାରେ ତା’ ମଲ୍ଲୀ କଢି

ମଣିଷ ମାଣିକ ର ଦୀପ୍ତି ବିଜୁଳି

  ରହିଛି ଦେହରେ ଜଡି

ଆଖିରେ ରହିଛି ଆଶା ଅସୁମାରି

  ରୂପ ଗୁଣରେ ଅନନ୍ୟ

ମେଘ ସବାରୀରେ————।

ଝର ଝର କରି ବର୍ଷାଇ ବାରି

  ଶୀତଳ କରୁଛି ମହୀ

ଉଛୁଳ ଇ ନ ଈ କୂଳ ଲଘିଂ ଚାଲେ

  ବାଧା କିଛି ନ ମାନ ଇ

ବିରହୀ ଅଗ୍ନି କୁ କରି ନିର୍ବାପିତ

  ତନୁ ମନ କରେ ତୃପ୍ତ

ଉଷର ମାଟିକୁ କରିଛି ସରସ

  ଆଣିଛି ସ ଉନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଲୁପ୍ତ

ଚୂର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ତଳ ର ଚହଲା ଢେ଼ଉରେ

  ମନ ହୁଏ ଆନମନା

ମେଘ ସବାରୀରେ————।

କଣ୍ଠ ରୁ ଝରୁଛି ଅପୂର୍ବ ରାଗିଣୀ

  ମହ୍ଲାର ଭରା ଗୀତି

କାହା ଉପବନେ ହେବ ସେ

  ନାୟିକା ବଢାଇବ ତା’ର ପ୍ରୀତି

କେ ଅବା! କଳିବ ତା’ ମନ 

  ଗଭୀରତା ହୋଇବ ଋତୁରେ ଧନ୍ୟା

ମେଘ ସବାରୀରେ————–।

ମୁକୁନ୍ଦ ପୁର, ଆସ୍କା, ଗଞ୍ଜାମ