ସୁନୀଳ ଶରତ ତୋଷୁଛି ଚିତ୍ତ

କବି ସୌରଭ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା ମହାପାତ୍ର

ସୁନୀଳ ଶରତ ଆଜି ତୋଷୁଅଛି ଚିତ୍ତ

ହସୁଛି ଧରଣୀ ରାଣୀ ଲାଜେଇ ବହୁତ

ସବୁଠାରେ ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗ,

କୁମାର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ହେବ ମେଳ ହେବା ସାଙ୍ଗ ll ୧ll

ଗଗନ ପବନ ପୁଣି ବନ ଉପବନ

ଅତି ମନୋହର ଲାଗେ ଏହି ଯେ ଭୁବନ 

ଶରତ ଯେ ରଂଗ ଭରି,

ସ୍ଥିର ସୌଦାମିନୀ ଟାଣି ଦେଲା ବସୁନ୍ଧରୀ ll୨ ll

ଶୁଭ୍ର କାଶତଣ୍ଡି ଶୋଭା କି ଦେବି ଉପମା

ଶୋଭାମୟ ଦିଶେ ଧରା ନାହିଁ ତା’ର ସୀମା 

ପ୍ରକୃତି ରାଣୀ ଝଲସେ,

ଶୁଭ୍ର ଓଢଣୀ ଘୋଡେଇ ଧରଣୀ ଯେ ହସେ ll୩ll

ଶରଦଶଶୀ ନିର୍ମଳ ଜୋଛନାକୁ ଢାଳି

କୁମୁଦିନୀ ମନ କିଣଇ ଭଳିକି ଭଳି

ପ୍ରେମ ପରଶକୁ ଦେଇ,

ଶେଫାଳୀ ରଜନୀ ଗନ୍ଧା ବାସ ଚହଟଇ ll୪ ll

ନାନା ଜାତି ଫୁଲ ଫଳ କଦମ୍ବ ସହିତ

ଚତୁର୍ମାସ୍ୟା ସୁଧାରସ ଢାଳି ଉପସ୍ଥିତ

ପୁଣି ପାର୍ବଣ ଉତ୍ସବ,

ଧରା ଅବତରି ମାତା ଢାଳିବେ ବିଭବ ll୫ll

କାୟ ମନ ପ୍ରାଣ ଆତ୍ମା ହୁଏ ପୁଲକିତ

ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗେ ଏ ଧରଣୀ ହୋଇ ରଙ୍ଗାୟିତ

ଶତ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ,

ଶରତକୁ ଧିରେ ଚାହେଁ ହୃଦେ ଲାଜ ବହି ll୬ll

ଫୁଲବାଣୀ, କନ୍ଧମାଳ