ଆମରି ବାପୁ 

   

                     ସଫଳା ଦାସ 

         

କହିବି ପିଲେ ଶୁଣିବ କଥା 

      ଛୋଟିଆ କଥା ମୋର 

ଆମ ବାପୁଙ୍କଜନମ ଦିନେ 

     କୋଟି ପ୍ରଣାମ କର।।

ତାଙ୍କ ଜୀବନୀ ତାଙ୍କରି ବାଣୀ

      ପଢି ତାଙ୍କରି କଥା

ପିଲାଦିନର କଥାଟି ଏକ 

      ଦେଲା ସେ କେତେ ବ୍ୟଥା।।

ନିରାମିଷାସି ବାଳୁତ କାଳୁ 

        ବୈଷ୍ଣବ ଘରେ ଜନ୍ମ 

ଅତି ଦୁର୍ବଳ ଶରୀର ତାଙ୍କ

      ( ମୋହନଦାସ କରମ ଚାନ୍ଦ ଗାନ୍ଧୀ )

ତାଙ୍କ ର ନାମ ।।

         ପଢିଲାବେଳେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ  

                  କୁସଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗ ହୋଇ 

          ମାଂସ ଆହାର ଲୁଚି ଖାଇଲେ 

                 ବଳୁଆହେବା ପାଇଁ ।।

ମାଂସ ଖାଇବା ମଝିରେ ତାଙ୍କ 

       ଆସିଲା ଉଠି ବାନ୍ତି 

ଛେଳି ସତେ ପେଟେ ଜୀବିତ 

        ଶୋଇଲେ ନାହିଁ ରାତି ।।

ଥରକୁ ଥର ଭଳିକି ଭଳି

         କୁସଙ୍ଗ ରାନ୍ଧେ ମାଂସ 

ଘର ଖାଇବା ରୁଚିଲା ନାହିଁ 

        ମନରେ ନାହିଁ ହସ।।

ମାଆ ଡାକଲେ ମିଛ କହିଲେ 

        ପେଟରେ ଭୋକ ନାହିଁ 

ଶାକାହାରି ସେ ପରିବାର ଟି

           ମାଂସ ମିଳିବ କାହିଁ ।।

କରିଲେ ପଣ ମନରେ ଟାଣ 

        ମିଛ କହିବେ ନାହିଁ 

ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ଭାରି ବାଧିବ 

       ମିଛୁଆ ପୁଅ ହୋଇ ।।

ସତ କହିଲେ ସାରାଜୀବନ 

       ସବରି ପ୍ରୀୟ ହେଲେ

ଆମରି ବାପୁ ଆମରି ପ୍ରୀୟ

      ଅହିଂସା ପଥେ ଥିଲେ ।।

        କଟକ