ଆଜି ଦିବସର ଅନୁଚିନ୍ତା : ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ :
ମାନବତା,ଶାନ୍ତି,ସହିଷ୍ଣୁତା ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଗରିମାର ଅପୂର୍ବ ନିଦର୍ଶନ
ଡ଼ା. ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର
ଇତିହାସ କେବଳ ଗତକାଲିର ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଧୁସର ସ୍ମୃତି ନୁହେଁ; ଏହା ହେଉଛି ଆମ ଆଜିର ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ଦିଗ୍ ଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ଏକ ଦୀପଶିଖା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାରିଖ ନିଜ ଭିତରେ କିଛି ନା କିଛି ଶିକ୍ଷା, ପ୍ରେରଣା ଓ ସତର୍କତା ଧାରଣ କରିଥାଏ। ବିଶ୍ୱ, ଭାରତ ଓ ଓଡ଼ିଶାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ତାରିଖରେ ଘଟିଥିବା ଅନେକ ଘଟଣା ଆମକୁ ମାନବତା, ସ୍ୱାଧୀନତା, ଶିକ୍ଷା, ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜାଗୃତିର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝାଇଦିଏ।
ବିଶ୍ୱ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ବିଶ୍ୱ ଇତିହାସରେ ସବୁଠାରୁ ଗଭୀର ଓ ବେଦନାଦାୟକ ସ୍ମୃତିମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦିନ। ୧୯୪୫ ମସିହାର ଏହି ଦିନ ନାଜୀ ଶାସନ ଅଧୀନରେ ଥିବା ଆଉସ୍ଭିଟ୍ସ୍ କନ୍ ସେଣ୍ଟଟ୍ରେସନ୍ କ୍ୟାମ୍ପକୁ ସୋଭିଏତ୍ ସେନା ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ମାନବ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଭୟାବହ ନରସଂହାର ହୋଲୋକଷ୍ଟ୍ ର ସତ୍ୟକୁ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିଥିଲା। ଏହି ଦିନଟି ଆଜି ‘ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ହୋଲୋକଷ୍ଟ୍ ସ୍ମୃତି ଦିବସ’ ଭାବେ ପାଳିତ ହୁଏ, ଯାହା ମାନବତା ପ୍ରତି ହୋଇଥିବା ଅପରାଧର ସ୍ମରଣ କରାଇ ଆମକୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଘୃଣା, ଜାତିବାଦ ଓ ଅସହିଷ୍ଣୁତା କେତେ ଭୟଙ୍କର ପରିଣାମ ଆଣିପାରେ।୧୯୬୭ ମସିହାର ଏହି ଦିନ ଆପୋଲୋ-୧ ମିଶନରେ ହୋଇଥିବା ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡରେ ତିନିଜଣ ଆମେରିକୀୟ ଅଭିଯାତ୍ରୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା। ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣା ମହାକାଶ ଅନ୍ୱେଷଣର ଜଟିଳତାସବୁକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ,ସେହି ସହିତ ମାନବ ଆକାଂକ୍ଷାର ଅତୁଟ ସାହସକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରମାଣ କରିଥିଲା।୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ତାରିଖରେ ଆୟାରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ରାଜନୈତିକ ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଦିଗରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯାଇଥିଲା। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସଂଘର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳନ ଓ ସମ୍ମତି ସମ୍ଭବ।
ଭାରତୀୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ଏକ ଅର୍ଥବହନ କରିଥିବା ଦିନ। ଏହି ତାରିଖରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କିଛି ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଭାରତର ସାଂସ୍କୃତିକ, ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ଜୀବନକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲେ ଲାଲା ଲଜପତ୍ ରାୟଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ସହଯୋଗୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିଭାଇଥିଲେ।
୧୯୬୫ ମସିହାର ଏହି ଦିନ ଭାରତୀୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଗବେଷଣା କ୍ଷେତ୍ରରେ କିଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକଳ୍ପ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପରେ ଦେଶକୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ପରମାଣୁ ଶକ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିଗରେ ଆଗେଇ ନେଇଥିଲା। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଜାତୀୟ ଉନ୍ନତିରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଗବେଷଣାର ଭୂମିକା କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।ସାହିତ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିନଟି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଓଡ଼ିଆ, ବଙ୍ଗାଳୀ ଓ ହିନ୍ଦୀ ସାହିତ୍ୟର କିଛି ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବି ଓ ଲେଖକଙ୍କ ସହିତ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ତାରିଖର ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି। ତାଙ୍କର ସୃଜନାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାରତୀୟ ସମାଜକୁ ମାନବିକତା, ସମାନତା ଓ ସାମାଜିକ ସଚେତନତାର ପଥରେ ପ୍ରେରିତ କରିଛି।
ଓଡ଼ିଶା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶାର ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ସହ କିଛି ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କ ରଖେ। ଏହି ଦିନ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ, ଶିକ୍ଷା ଓ ସାମାଜିକ ସଂସ୍କାର କ୍ଷେତ୍ରରେ କିଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସ୍ଥା ଓ ଆନ୍ଦୋଳନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ମିଶନାରୀ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ,ସାମାଜିକ ସେବା ସଂଗଠନ ଓ ସାହିତ୍ୟିକ ସଭାମାନେ ଏହି ତାରିଖରେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ନୂତନ ଦିଗ ଦେଇଥିଲେ।ଓଡ଼ିଆ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଅନେକ ଅଗ୍ରଣୀ ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ଏହି ଦିନର ସଂପୃକ୍ତି ରହିଛି। ତାଙ୍କର ତ୍ୟାଗ ଓ ସଂଘର୍ଷ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଯୁବପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ଦେଶପ୍ରେମ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧର ପାଠ ପଢ଼ାଏ।ସାଂସ୍କୃତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତାରିଖ। ଏହି ଦିନ କିଛି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନାଟକ ମହୋତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଓଡ଼ିଆ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟକୁ ଜାତୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲା।
ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ଅନୁଚିନ୍ତା କଥା ଚିନ୍ତାକଲେ ଆମେ ଜାଣି ପାରିବା ଯେ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ ଆମକୁ ଏକାଧିକ ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଯାଏ। ପ୍ରଥମେ, ମାନବତା ପ୍ରତି ଅପରାଧ କେବେ ବି ଭୁଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ହୋଲୋକଷ୍ଟର ସ୍ମୃତି ଆମକୁ ସତର୍କ କରେ ଯେ ଘୃଣା ଓ ଅସହିଷ୍ଣୁତାର ବୀଜ ଯଦି ଠିକ୍ ସମୟରେ ଉତ୍ପାଟନ ନକରାଯାଏ ତେବେ, ସେହି ବୀଜ ଏକ ଭୟଙ୍କର ବୃକ୍ଷର ଆକାର ଧାରଣ କରିପାରେ।ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ବୈଜ୍ଞାନିକ ଅନ୍ୱେଷଣ ଓ ନୂତନ ଦିଗରେ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ସମୟରେ ଆମକୁ ସାହସ ସହ ସତର୍କତା ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ। ଆପୋଲୋ-୧ ଦୁର୍ଘଟଣା ଏହାର ଜୀବନ୍ତ ଉଦାହରଣ।ତୃତୀୟତଃ, ଶାନ୍ତି ଓ ସମ୍ମିଳନ ସଦା ସଂଘର୍ଷର ଉପରେ ଜୟୀ ହୋଇପାରେ—ଯଦି ରାଜନୈତିକ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ମାନବିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଥାଏ।
ଚତୁର୍ଥତଃ, ଆମ ଦେଶ ଓ ରାଜ୍ୟର ଇତିହାସ ଆମକୁ କହେ ଯେ ଶିକ୍ଷା, ସାହିତ୍ୟ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଚେତନତା ଛଡ଼ା କୌଣସି ଜାତିର ବାସ୍ତବିକ ଉନ୍ନତି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ପରିସମାପ୍ତିରେ ଏତିକି କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ,ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ କେବଳ ଏକ ତାରିଖ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ଆଇନା, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଗତକାଲିର ଚେହେରା ଦେଖି ଆଜିର ଆତ୍ମପରୀକ୍ଷା କରିପାରୁ। ବିଶ୍ୱର ଦୁଃଖଦ ଅନୁଭବ, ଭାରତର ସଂଘର୍ଷମୟ ଯାତ୍ରା ଓ ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ଗରିମା, ଏସବୁକୁ ଏକାଠି କରି ଏହି ଦିନ ଆମକୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଇତିହାସ ହେଉଛି ଆମର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ। ତେବେ,ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାନୁୟାରୀ ୨୭ର ସ୍ମୃତିକୁ କେବଳ ଶବ୍ଦରେ ନୁହେଁ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପରିଣତ କରିବା। ମାନବତା, ଶାନ୍ତି, ସହିଷ୍ଣୁତା ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଗରିମାର ପଥରେ ଆଗେଇଯିବା ହେଉଛି ଆଜିର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନୁଚିନ୍ତା।
