କେଁ କିଛୁ
ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଘରଟିଏ
ରହୁଥିଲେ ସେଠି ବୁଢାଟିଏ
ସାଥିରେ ତାହାର ବୁଢୀଟିଏ ।
ବୁଢା ଦିନେ ଗଲା ବଜାରକୁ
ଆଣିବ ସେ ବୁଢୀ ବରାଦକୁ ।
ବୁଢୀ କହୁଥାଏ ତାର ବୁଢାକୁ
ତେଲ ଲୁଣ ଶାଗ ଆଣିବାକୁ ।
ଶେଷକୁ କହିଲା ବୁଢୀତାର
କେଁ କିଛୁ ଟିକେ ଆଣିବାର
ଭୁଲିବନି ଯାହା କହିଅଛି
ଆଣିଥିବ ସବୁ ବାଛିବାଛି ।
ବୁଢା ଚାଳିଗଲା ବଜାରକୁ
ସବୁ କିଣିଦେଲା ବରାଦକୁ।
ଶେଷରେ ଦେଖିଲା କିଣି ନାହିଁ
କେଁ କିଛୁ ତାର ମନେ ନାହିଁ।
ଦୋକାନ ଦୋକାନ ବୁଲି ବୁଲି
କେଁ କିଛୁ ସେହି ଖୋଜିବୁଲି ।
ପାଇଲାନି ତାହା କେଉଁ ଠାରେ
ନନେଲେ ରାଗିବ ବୁଢୀ ଭାଲେ ।
ଶେଷରେ ମିଲିଲା ବୁଢା ଖୁସି
ପୁଡ଼ିଆଟା ଧରି ଘରେ ପଶି ।
ବୁଢୀକୁ ଦେଖାଏ ପୁଡ଼ିଆଟି
ଖୋଲି ଦେଖିଦେଲା ତାର ବୁଢୀ ।
ପିଆଜ ରସୁଣ ଚୋପା ଥିଲା
ପବନ ସାଥିରେ ଉଡିଗଲା ।
ବୁଢୀ ପଚାରୁଛି ବୁଢାକୁ ଚାହିଁ
ଏହିଟା ଆଣିଲୁ କେଉଁଥି ପାଇଁ।
ବୁଢା କହୁଅଛି ଶୁଣଲୋ ବୁଢୀ
କହିଥିଲୁ ପରା କମର ଭିଡି ।
ଯାହା ମୁଁ କହିଛି ସବୁ ଆଣିବୁ
କେଉଁ ଥିରୁ ଗୋଟେ ଛାଡିନ ଦେବୁ।
କେଁ କିଛୁ ମୁହିଁ ଖୋଜି ବୁଲିଲି
ଶେଷରେ ତାହାକୁ ମୁଁ ପାଇଲି ।
ଦେଇଛି ଦୋକାନୀ ପୁଡିଆ କରି
ଆଣିଛି ତହାକୁ ଯତନ କରି ।
ହସି ହସି ବୁଢୀ ଗଡିଲା ତଳେ
କହିଲାନି ବୁଢା ସରମ ବଳେ ।
ପ୍ରେମଶିଳା ବେହେରା
ଭବାନୀପାଟଣା କଳାହାଣ୍ଡି
