ପ୍ରଗତିଶୀଳ ମସିହା, ନିର୍ଭୀକ I ନିର୍ଭୟ I ନିରପେକ୍ଷ
Uncategorized

ସତ୍ୟରଞ୍ଜନ ସ୍ୱାଇଁ ଙ୍କ କବିତା ଆଖି ନାହଁ କାନ ନାହଁ 

    ଆଖି ନାହଁ କାନ ନାହଁ 

ଆଖି ନାହିଁ ତାର ସବୁ ସେ ଦେଖୁଛି 
        କାନ ନାହିଁ ସବୁ ଶୁଣେ 
ସବୁ ଦେଖି ଶୁଣି ନୀରବେ ବସି ସେ    
        ଭକତ ର ମନ ଜାଣେ
ଭକତ ପାଇଁ ସେ ପିଏ ହଳାହଳ
        ଭକତ ତାକୁ ନଜାଣେ
ଆଖି ନାହିଁ ତାର…………….. ୧ 
ଭାବିଛ କି ପ୍ରଭୁ ନିଜ କଥା କେବେ 
      ସୃଷ୍ଟି ସର୍ଜନାରେ ରହି 
ସବୁତ ଦେଇଛ ଏଇ ସଂସାର କୁ 
       ନିଜକୁ ତ ଭୁଲି ଯାଇ 
ମୋ ମନ କହୁଛି ତୁମେ ଏକା ପ୍ରଭୁ 
      ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟ ଦାତା ପଣେ
ଆଖି ନାହିଁ ତାର……………. ୨ 
ମୟାକରି ତୁମେ ଆଖି ମୁଦି ଦେଲେ 
       ସାହା କେହିତ ନଥିବେ 
ଭାଙ୍ଗିବ ସବୁରୀ ମିଛ ଗର୍ବ ଦମ୍ଭ
      କେ କାହାକୁ ନଚିହ୍ନିବେ
ତୁମେ ହର୍ତ୍ତା କର୍ତ୍ତା ଦଇବ ବିଧାତା 
(ତୁମ) ମାୟାକୁ କିଏ ବା ଜାଣେ    
ଆଖି ନାହିଁ ତାର ସବୁ ସେ ଦେଖୁଛି 
        କାନ ନାହିଁ ସବୁ ଶୁଣେ ………୩

ସତ୍ୟରଞ୍ଜନ ସ୍ୱାଇଁ

ଅବଦଲପୁର, ଯାଜପୁର

Related posts

ଗୀତାଞ୍ଜଳି ପୃଷ୍ଟି ଙ୍କ କବିତା ମାଟିର ବାସ୍ନା

Sunil Chandra Nayak

ଜୁନାଗଡ଼ କନ୍ୟାଶ୍ରମ ରେ କ୍ଲଷ୍ଟର ସ୍ତରୀୟ ସର୍ଗିଫୁଲ ଅନୁଷ୍ଠିତ

Sunil Chandra Nayak

ଗଅଁଲିଆ କବି ସୁଧୀର୍‌ ପଂଡା ଙ୍କ କବିତା କବିସଭାନ ବୁଢ଼ାକବି

Leave a Comment

error: Content is protected !!