ଢେଉ
ଶ୍ଯାମା ପ୍ରସାଦ୍ ବୋଷ୍
ଢେଉ ଉଠିଲାଣି କୂଳ ଲଙ୍ଘିଲାଣି
ଜୀବନ ସାଗରେ ମୋର
ବୟସ ମଧ୍ୟ୍ଯାହ୍ନେ ଆଶ୍ରା ଲୋଡିଲାଣି
କେବେ କୃପା ହେବ ତୋର ।
ସଂସାର ଜଞ୍ଜାଳ ବଢି ବଢି ଯାଏ
ଦୁଃଖର ଦରିଆ ପରି
କ୍ଷଣେ ପ୍ରତିକ୍ଷଣେ ଢେଉ ଖାଉଥାଏ
ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯେ ଅସୁମାରୀ ।
ଜୀବନ ସାଗରେ ଜୁଆର ଉଠଇ
ଢେଉ ଲଙ୍ଘେ ସ୍ଥଳ କୂଳ
ଢେଉ ର ମାଡରେ ଅଣ୍ଟା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ
ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ମନ ବଳ ।
ହେ କଳା ନାଉରୀ କରିଦିଅ ପାରି
ଦଦରା ନାଆ ମୋ ଧରି
ଜୀବନରେ ମୋର ଦୁଃଖ ର ସୁନାମୀ
ଭୟଙ୍କର ଢେଉ ପରି ।
ମାଡି ଆସୁଅଛି ସତେ କି ପ୍ରଳୟ
ଜୀବନ ବଳୟ ଡେଇଁ
ଅଚୀରେ ନାଶିବ ପ୍ରଳୟ ରଚିବ
ବିଶାଳ ଢେଉ କୁ ଛୁଇଁ ।
ଦିନୁ ଦିନ ଦୁଃଖ ଅସହ୍ୟ ହେଲାଣି
ସାଗରର ଢେଉ ଭଳି
ପ୍ରତି ପଦ ପାତେ ଅଥୟ କଲାଣି
ଢେଉ ପରେ ଢେଉ ଚଳି ।
ଅଗଣନ ଢେଉ ଗଣି ମୁଁ ପାରେନା
ତରି ବି ପାରେନା ଆଉ
ଅଗତି ର ଗତି ଏ ଜୀବନୁ ମୁକ୍ତି
ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ଦୁଃଖ ଯାଉ ।
ଶ୍ଯାମା ପ୍ରସାଦ୍ ବୋଷ୍
ବେଗୁନିଁଆ , ମଲ୍ଲୀକ୍ ସାହି
ପୋଷ୍ଟ :- ଗୋପ୍ , ଜିଲ୍ଲା:- ପୁରୀ
