l l ବିଦାୟ- ୨୦୨୨ l l

ପ୍ରଭାତ କୁମାର ମଲ୍ଲିକ 

ବିଦାୟ ତୁମକୁ ଦେଉଅଛୁ ଆମେ

ଦୁଇହଜାର ବାଇଶି, 

ସମୟ ପାଖରେ ସଭିଏଁ ନାଚାର 

ଦିବା ଗଲେ ହୁଏ ନିଶି ।

ଆସିଥିଲ ତୁମେ କେତେ ଆଶାନେଇ 

ଏଇ ଧରଣୀ ବକ୍ଷକୁ ,

ବିଦା ହୋଇଥିଲା ତୁମ ସାନଭାଇ 

ସ୍ବାଗତ କରି ତୁମକୁ ।

ବରଷକେ ପରେ ସେହି ଦଶା ତୁମେ 

ଭୋଗିବାକୁ ଯାଉଅଛ, 

ତୁମ ବଡଭାଇ ଆସୁଅଛି ପୁଣି 

କି ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରୁଛ ? 

ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଏଠି କେହି ନୁହଁ ଭାଇ 

କେହି ନୁହଁଇ ଅସ୍ଥାୟୀ, 

ସମୟ ବଳରେ ସର୍ବେ ବଳିୟାନ୍ 

ସାନ ବଡ କେହି ନାହିଁ ।

ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ ବୁଝି ହେଉଅଛି

ଜୀବନର ବାସ୍ତବତା ,

ମିଛଟାରେ ଖାଲି ଘାଣ୍ଟି ହେଉଅଛୁ 

ଏହା ଅସଲ ସତ୍ଯତା ।

ଜୀବଦଶା ମଧ୍ଯେ କରିଥିବା ଯଦି 

କିଛି ଅଭୁଲା କରମ ,

ଇତିହାସ ହୋଇ ଗୁଣ ଗାଉଥିବ 

ଗଲେବି ଶହେ ଜନମ ।

ଥରେ ଚାଲିଗଲେ ଆସିବାଟା ଆଉ 

ନୁହଁଇ କେବେ ସମ୍ଭବ ,

ବେଳ ଥାଉ ଥାଉ ଷଡରିପୁ ତେଜି 

ବଢାଅ ପ୍ରେମ ବିଭବ ।।

ରାଇଘର, ନବରଙ୍ଗପୁର 

ଶିବପୁର, ଧାମନଗର, ଭଦ୍ରକ