ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ

ଶ୍ରୀ ଭ୍ରମର ବାଗ

କାଉ ବୋଳି ଯାହା ଏବେ ଆମେ ଜାଣୁ

          କାକ ଭୂଷଣ୍ଡୀ ତ ସିଏ,

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମାନବ ରୂପ ଦର୍ଶନର

      ବର ପାଇ ଥିଲା ସିଏ !

ସେ କାକ ଭୂଷଣ୍ଡୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନମ

        ଜାଣିଲା ନବମୀ ଦିନ,

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି ପହଞ୍ଚିଲା

         ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ସନ୍ନିଧାନ !

ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହେ ଆହେ ବ୍ରହ୍ମଋଷି

         ହୋଇଗଲି ମୁହିଁ ଧନ୍ୟ,

ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ମାନବ ରୂପରେ

          ପାଇ କରି ଦରଶନ !

ହେ ମହର୍ଷି ମୋତେ ପିତୃ କର୍ମ କାଳେ

         ସର୍ବେ କରନ୍ତି ସ୍ମରଣ,

ତା’ ବିନୁ ସଭିଏଁ ସମସ୍ତ କାଳରେ

       ମଣନ୍ତି ମୋତେ ତ ଘୃଣ୍ୟ !

ହେ ମହର୍ଷି ପ୍ରଭୁ ବୈକୁଣ୍ଠେ ଥାଇବି

        କରି ପାରନ୍ତି ଯେ’ କର୍ମ,

ସେହି ମହାପ୍ରଭୁ ଏମନ୍ତ ସମୟେ

       କି କାରଣେ ହେଲେ ଜନ୍ମ !

ତାଙ୍କ ଭକ୍ତ ଯେବେ ମାନବ ରୂପରେ

       ତାଙ୍କ କଷ୍ଟ ଭୋଗ ଦେଖି,

କେଉଁ ହୃଦୟରେ ସହ୍ୟ କରୁଥିବେ

        ଦେଖି ଦେଖି ଦୁଇ ଆଖି !

ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ ହେ କାକ ଭୂଷଣ୍ଡୀ

        ଧ୍ୟାନେ ଶୁଣ ମୋର ବାଣୀ !

ମଣିଷ ତାହାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଭୁଲିକି

        ଧରିଛି ମନ୍ଦ ସରଣୀ !

ଦୁଃଖ ଓ ଭୟରେ ମଣିଷ ସମାଜ

        ହୁଏ ଧିରେ ଅଗ୍ରସର,

ସମ୍ପ୍ରତି ଧରମ ରୂପ ଧରିଲାଣି

         ଅୟସ ଆଡମ୍ବରର !

ସୁଖର ଲାଳସେ ଭ୍ରମରେ ବନ୍ଧନ

      ହେବାରେ ଲାଗେ ମଣିଷ,

 ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନସହି

       ଜୀବନ ମଣେ ଦୁର୍ବିସ !

ପରିସ୍ଥିତି ଯେଉଁ ଭଳି ହେଲେ ହେଉ

        ସଂକଳ୍ପେ ଜଣେ ମଣିଷ,

ଆଦର୍ଶର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଲେ

        ଅସମ୍ଭବ ନାହିଁ ଲେଶ !

ମଣିଷ ଏ କଥା ସେ ବେଳେ ବୁଝିବ

    ଯେବେ କେ’ ଜଣେ ମାନବ,

ନିଜେ ଦୁଃଖେ ଥାଇ ଆଦର୍ଶ ଜୀବନ

        ବଞ୍ଚିକି ଦେଖେଇ ଦେବ !

ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ନର ରୂପେ

         ହୋଇ ରାମ ଅବତାର,

ପରିସ୍ଥିତି ଯେତେ କଠିନ ଜଟିଳ

       ହେଲେ ହେଁ ଚଳିବ ନର !

ଏହି ଶିକ୍ଷା ପୃଥ୍ଵୀବାସୀଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନେ

       ଜନମ ଏ ଧରା ଧାମେ,

ସପ୍ତ ଅବତାରେ ମାନବ ରୂପରେ

       ବିଜେ ଅଯୋଧ୍ୟା ଭୁବନେ !

ହେ କାକ ଭୂଷଣ୍ଡୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍କ ନବ

       ଏ ତିଥି ନବମୀ ଦିନେ,

ଯେ’ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟେ ରାମ ଜନ୍ମ ଲଭି ଥିଲେ

        ହେଜ ବୁଝ ଏବେ ମନେ,

ଭୂଷଣ୍ଡୀ କହଇ ଆହେ ବ୍ରହ୍ମ ଋଷି

         ଶୁଣି ରାମ ଜନ୍ମ ଅର୍ଥ,

ସାର୍ଥକ ହୋଇଲା ଜୀବନ ମୋହର

         ହୋଇଗଲି ମୁଁ କୃତାର୍ଥ !

କୋଦୋବେଡ଼ା, ସିନାପାଲି,

ଜିଲ୍ଲା – ନୂଆପଡ଼ା