ଦିନେ ମୋ ସ୍ୱପ୍ନ ସତ ହେବ
ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଛୋଟିଆ ସୁନ୍ଦର ଗାଁ ପାମରା। ସେହି ଗାଁରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା ଜଣେ ସ୍ୱପ୍ନବାଦୀ ଯୁବକ, ଯାହାର ନାମ ଟୋନିସ ରୋହିଦାସ।
ପିଲାଦିନରୁ ତା’ ଆଖିରେ ଅନେକ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା। ଜୀବନରେ କିଛି ନୂଆ କରିବା, ନିଜ ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏବଂ ନିଜ ଗାଁର ନାଁକୁ ଦୂରଦୂରାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ଥିଲା ତା’ର ଇଚ୍ଛା।
ତା’ ପାଖରେ ନଥିଲା ବହୁତ ଧନସମ୍ପତ୍ତି, ନଥିଲା କୌଣସି ବଡ଼ ଲୋକଙ୍କ ସମର୍ଥନ। କିନ୍ତୁ ତା’ ପାଖରେ ଥିଲା ଅସୀମ ସାହସ, ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଓ କିଛି କରି ଦେଖାଇବାର ଇଚ୍ଛା।
ସେ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳର କଳା, ସଂସ୍କୃତି, ପରମ୍ପରା ଓ ଭାଷାକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲା। ତା’ ମନରେ ସବୁବେଳେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଆସୁଥିଲା, ଆମ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ଏତେ ସୁନ୍ଦର କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତି ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଆମ କଳାକାରମାନେ କାହିଁକି ଉଚିତ ସମ୍ମାନ ଓ ପରିଚୟ ପାଉନାହାନ୍ତି?
ଦିନେ ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲା, ନିଜ ଅଞ୍ଚଳର କଳାକାର, ଲେଖକ, କବି ଓ ପ୍ରତିଭାମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିବ। ସେହି ଚିନ୍ତାଧାରାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲା ସମ୍ବଲପୁରୀ କଳା ସଂସ୍କୃତି ଅନୁଷ୍ଠାନ।
ଏହି ଯାତ୍ରା ଏତେ ସହଜ ନଥିଲା। କେବେ ଆର୍ଥିକ ସମସ୍ୟା, କେବେ ଲୋକଙ୍କ ଅବହେଳା, ଆଉ କେବେ ନିଜ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ନିରାଶା ମିଳୁଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଛାଡ଼ିନଥିଲା।
କେହି ତାକୁ ପଚାରୁଥିଲେ, “ଏତେ କଷ୍ଟ କରି କ’ଣ ପାଇବୁ?”
ସେ ହସି ହସି କହୁଥିଲା, “ମୋର ଲକ୍ଷ୍ୟ କେବଳ ନିଜ ପାଇଁ କିଛି ପାଇବା ନୁହେଁ, ମୋ ମାଟିର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା।”
ସମୟ ବିତିବା ସହିତ ତା’ର ପ୍ରୟାସ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା। ଅନେକ କଳାକାର ଓ ସଂସ୍କୃତିପ୍ରେମୀ ତା’ ସହ ଯୋଡ଼ି ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତଥାପି ତା’ର ଯାତ୍ରା ଶେଷ ହୋଇନାହିଁ। କାରଣ ତା’ର ସ୍ୱପ୍ନ ଆହୁରି ବଡ଼।
ସେ ଚାହେଁ, ଦିନେ ପାମରା ଗାଁର ନାଁ ଏକ ବଡ଼ ମଞ୍ଚରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉ। ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତି ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ପରିଚିତ ହେଉ। ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳାକାର ନିଜ ପ୍ରତିଭା ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତୁ।
ରାତିର ନିରବତାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜକୁ ଗୋଟିଏ କଥା କହେ—
“ଆଜି ମୁଁ ହୁଏତ ଛୋଟ, ମୋ ପରିଚୟ ହୁଏତ ସୀମିତ, କିନ୍ତୁ ମୋ ସ୍ୱପ୍ନର କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ। ଦିନେ ମୋ ପରିଶ୍ରମ ନିଶ୍ଚୟ ରଙ୍ଗ ଆଣିବ। ମୋ ଗାଁ ପାମରା, ମୋ ମାଟି ଓ ମୋ ସଂସ୍କୃତି ପାଇଁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କିଛି କରି ଦେଖାଇବି।”
କାରଣ ସେ ଜାଣିଛି, ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବା ସହଜ, କିନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସତ କରିବା ପାଇଁ ଜୀବନ ସାରା ସଂଘର୍ଷ କରିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଶେଷରେ ତା’ର ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ୱାସ — ଦିନେ ନା ଦିନେ ମୋ ସ୍ୱପ୍ନ ସତ ହେବ।
ଲେଖକ: ଟୋନିସ ରୋହିଦାସ
ଗ୍ରାମ – ପାମରା, ଜିଲ୍ଲା – ସୁନ୍ଦରଗଡ଼

