ପରିବର୍ତ୍ତନ

 

 ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ସାହୁ

 

ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯେ ସଂସାର ନିୟମ

ଜ୍ଞାତ ସବୁ ସୁଧି ଜନ

କୁଟ କପଟ ସ୍ଵଭାବ ମଣିଷ

ହୁଏନା ପରିବର୍ତ୍ତନ ।

 

ଅଙ୍ଗାରକୁ ବାର ବାର ଶୋଧନରେ

ରଙ୍ଗ ତାର ନ ବଦଳେ

ସର୍ପର ସ୍ଵଭାବ ଦଂଶନ କରିବା

ଗୁଣ ସେ କି ଭୁଲିଯାଏ ।

 

ନକାରାତ୍ମକ ଭାବନା ଯାହାର

ନଖରାମି ଗୁଣ କେବେ ଛାଡେନା

ହିଂସା ,ଦ୍ୱେଷ ,ଈର୍ଷା ସ୍ୱଭାବେ ମଣିଷ

ପରିତ୍ୟାଗ କରି କେବେ ପାରେନା ।

 

ଆତଯାତ ଏଠି କେତେ ଯେ ମଣିଷ

କଟା ଘାଆରେ ଲବଣ ଛିଟା

ଡାହାଣୀ ଗୁଣିଆ ସଜେଇ ହୁଅନ୍ତି

ବାଇ ଢ଼ଙ୍କ ବିଛୁଆତି ଲଟା।

 

ସମ୍ପର୍କର ମାନେ ବୁଝେନା ମଣିଷ

ବିଷକୁମ୍ଭ ପୟୋଃମୁଖ 

ହୃଦୟ ତାହାର ଜଳୁଥାଏ ସଦା

ଦେଖିଲେ ଅପର ସୁଖ ।

 

ବୃଶ୍ଚିକ ଦଂଶନେ ଜ୍ବଳାହୁଏ ସୁଷ୍ଟି

କୁଚକ୍ରୀ ର ମନ୍ଦ ଦୃଷ୍ଟି

ବିଷଧର ସଙ୍ଗେ ଭାବ ପ୍ରୀତି କଲେ

ଉପହାର ଦିଏ ଵିଷ୍ଟି ।

 

ବିଧାତାର ସୃଷ୍ଟି ଅମୃତ, ବିଷ

ଖଟା ମିଠା ସୁଖ ଦୁଃଖ

କପଟୀ ,ଈର୍ଷାଳୁ, ମାୟାବୀ,ଦୁର୍ଜନେ

ସତର୍କ ନଜରେ ଦେଖ ।

 

ଯାହାକୁ ଯେମନ୍ତ ଗଢିଛି ଦଇବ

ହେବ କି ପରିବର୍ତ୍ତନ

ସବୁ ସଙ୍ଗେ ମିଶି ଜୀବନ କାଟିଲେ

ଭାବ ନର ଜନ୍ମ ଧନ୍ୟ ।

ନବରଙ୍ଗପୁର