ଜଗଜ୍ଜୀବନ ସା ଙ୍କ କବିତା ମଣିଷ

ମଣିଷ

ମଣିଷ ହୃଦୟେ ପାଞ୍ଚଟି ମନ

କୁମନ, ସୁମନ, ଅମନ, ବିମନ

ଆଉ ମନ l 

ମନ ତ ବିବେକରେ ବନ୍ଧା l

କୁମନ ଆସିଲେ ପାପ, ଅହମିକାରେ

ଧ୍ବଂସ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ

ନିଜକୁ ସର୍ବସ୍ବ ମନେ କରେ l 

ସୁମନ ଆସିଲେ ବଗିଚାରେ ଫୁଲ ଫୁଟେ

ମହ ମହ ସୁବାଷ ଛୁଟେ,

ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ, ଜ୍ଞାନ ର 

ଗୀତ ଗାଏ l

ବିମନ ଆସିଲେ ହିଂସା, ଚୋର, ଭୟ

ହୃଦୟେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ l

ଅମନ ଆସିଲେ ଅଳସୁଆ, ନିକମା,

ଖାଇ, ଶୋଇ ଦିନ କାଟେ l

ପାଞ୍ଚ ମନରେ ପଚିଶ ପ୍ରକୃତି

ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ଆୟତ୍ତ

କରି ନ ପାରିଲେ

ହୃଦୟ,ବିବେକ ଧକ୍ ଧକ୍ କରି

ନୀରବ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ l

ଆଜି ଧର୍ମ ନାମରେ

କର୍ମ ନାମରେ

ସେବା ନାମରେ

ମଣିଷ ଖରାପ କାମ କରି 

ମାନବିକତାକୁ ମାରି ଦିଏ l

ମଣିଷ ପଣିଆ

କଳିଯୁଗରେ

ସତ କଥା କଷ୍ଟ ଦିଏ l

ମିଛ ପ୍ରତିଶୃତି

ହୃଦୟ ବନ୍ଧନ ଅଳ୍ପ ଦିନ

ରହିଥାଏ l

ସତର ମଣିଷ

ନ୍ୟାୟର ମଣିଷ 

ସବୁ ଦିନ ପାଇଁ

ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଯାଏ,

ମଣିଷ ସମାଜେ ସତ କହୁଥିଲେ

ମଣିଷ ଅପ୍ରିୟ ହୁଏ l

କୁଟ କପଟରେ ଲୁଚା ଛୁପା କଥା

ସମସ୍ତକୁ ଭଲ ଲାଗେ l

ହେଲେ ଜାଣେ ନାହିଁ

ଯିଏ ରୁକ୍ ଠୁକ୍ ସତ କଥା କହେ

ସିଏ କେବେ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଶୟ ନ ଦିଏ l

ଏହି କଥା ସବୁ ବୁଝି ପାରେ ଯିଏ 

ସିଏ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ମଣିଷଟିଏ,

ତାହା ପରି ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ

ଏ ଦୁନିଆରେ କେହି ନୁହେଁ l

ଜଗଜ୍ଜୀବନ ସା

କୁମ୍ଭାରୀ, ଗୋଲାମୁଣ୍ଡା , କଳାହାଣ୍ଡି (ଓଡିଶା )