ସ ମ ୟ ର ସୁ ଅ
ପ୍ରକାଶ କୁମାର ମିଶ୍ର
ମନର ଦରଜ
ଦୁଃଖର କରଜ
ସୁଝିତ ନ ପା ରେ ପୁ ଅ,
ସେନେହ ଶରଧା
ଆଦର ଯତନ
ଭୁଲି ସେ ଦି ଅ ଇ ଲୁ ହ ।
ଏତ ସ ମ ୟ ର ସୁ ଅ….
ଏତ ସ ମ ୟ ର ସୁଅ ।।
ଛୋଟ ଥିବ ଯେବେ
ଭାବେନି କେ କେବେ
ପୁଅ ତ ଆ ମ ର ନୁହଁ,
ଗେଲ ବ ସ ର ରେ
ପା ଳ ନ୍ତି ସ ର ବେ
ଆଖିରେ ନା ଚେ ତା ମୁହଁ ।
ଏତ ସଂ ସା ର ର ମୋହ….
ଏତ ସଂ ସା ର ର ମୋହ ।।
ଶୁଣି ତା ର ଅ ଳି
ମାଆ କ ରେ କ ଳି
ଧନ ଠୁ’ ବ ଡ଼ କେ ନୁହଁ ,
ଶୁଖିଚି ତା ମୁଖ
କାହିଁ ପାଇଁ ଦେଖ
ଯାହା ସେ ମା ଗୁ ଛି ଦିଅ ।
ଇଏ ‘ ତ ଆ ମ ର ପୁଅ…..
ପୋଛିବ ଆ ଖି ରୁ ଲୁହ ।।
କରିଲେ ଆକଟ
ଆସଇ ସଂକଟ
ଦେଖିତା ବି କ ଟ ମୁହଁ,
ଅଭାବରେ ପଡ଼ି
ସ୍ବଭାବ ହାରିଲେ
ଆସଇ ମ ନ ରେ କୋହ ।।
ଏ”ତ ମ ମ ତା ର ଲୁହ…..,
କିଏବା ନ ଜାଣେ କୁହ,
ମନ ହେଉଥାଏ
ଧନ ପାଇଁ ମୋର
କି ଣି ବି ସୁନାର ଚାନ୍ଦ ,
ନିଜ ଠାରୁ କାଟି
କାହାକୁ ନ ବାଣ୍ଟି
ସବୁଠି ହୁ ଅ ଇ ମନ୍ଦ ।
ଏତ ସଂ ସା ର ର ମୋହ …..,
କିଏ ବା ନ ଜା ଣେ କୁ ହ ।।
ହେଲା ସେ ଯୁବକ ।
ହଜିଲା ବି ବେ କ
ନଇଁଲା ଅ ଣ୍ଟା ଆ ମ ର
କରିବ ସେ ଘର
ହେବୁ ସାତପର
କଣ୍ଟା ହେବୁ ତା’ ବା ଟ ର ।
ଏତ ମ ମ ତା ର ମୂଲ …..,
ଭଲ ହୋଇଯିବ ଭେଲ।।
ଦିଶେ ଜଳ ଜଳ
ସବୁ ତ ନିଷ୍ଫଳ
ଏ ଆମ ଫ ଟା କ ପା ଳ,
ଦେବ କି ନଦେବ
କେ କହି ପାରିବ
ମ ଲା ବେ ଳେ ଟିକେ ଜଳ ।
ଏତ ସଂସାରର ଖେଳ…….,
ଏତ ସଂସାରର ଖେଳ ।।
ହେଲେ ବି ଅଲୋଡା
ଯେତେ ଅସଜଡା
ମାଆ’ଙ୍କୁ ଗୁହାରି ମୋ’ର,
ତା ପାଇଁ ଅଜଣା
ହେଉ ମୋ ଗଞ୍ଜଣା
ଆମେ ତ ଝଡା ପ ତ ର……,
ସେତ ସମୟର ସୁଅ ।
ସେତ ସମୟର ସୁଅ ।।
ପ୍ରକାଶ କୁମାର ମିଶ୍ର
କୋରାପୁଟ
