ଅନ୍ଧାର

         

  ଡ. ଶ୍ୟାମା ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର

ଅନ୍ଧାରର କିଚିରି ମିଚିରି ଶବ୍ଦ ଭିତରେ

ଲୁଚିଯାଏ ପୃଥିବୀର କଅଁଳ ବୟସ

ମନ ପକ୍ଷୀ ବସା ବାନ୍ଧେ

ବୟସରେ ପକ୍ଷ ଲାଗେ;

ଅନ୍ଧାରର ପଣତ ତଳେ

ସେ ଖୋଜି ବୁଲେ

ଫୁଟନ୍ତି କାମନାର 

ମହୁଲି ପରଶ ଯେତେ ।

ଅନ୍ଧାରର ବୟସ ବଢ଼େ

ସମୟ ଆତ୍ମାହୂତି ଦିଏ,

କାହାର ଅଦୃଶ୍ୟ ପରଶେ

ନଇଁ ଆସେ ଫୁଟନ୍ତା ଫୁଲର ଡାଳ,

ଜତୁ ଗୃହେ ନିଆଁ ଜଳେ

ଜଳିଯାଏ ଦୁଃଖ ଯେତେ

ଦାନା ବନ୍ଧା ଅନ୍ଧାରର 

ରେଶମୀ ଶେଯରେ ।

ଅନ୍ଧାରର ଅଦୃଶ୍ୟ ଖେଳ ଭିତରେ

ନିସ୍ତେଜ ଦେହ ମନ

ଖୋଜି ବୁଲେ ଆଶ୍ରା ଟିକେ,

ମିଳିଗଲେ ଆଶ୍ରାଟିଏ

ମୁହଁ ମାଡି ଶୋଇବାର

ଅଭିନୟ କରେ

ଅନ୍ଧାରର କଅଁଳ ଶେଯରେ ।

ଆଖି ମିଟିମିଟି କରି

ସୁଖର ଲହରୀ ଗଣୁ ଗଣୁ 

ଯୌବନର ଲାଜରା ଓଠରେ

ଦେଖ ବୟସ କେମିତି ଏଠି

କଡ ଲେଉଟାଏ

ପ୍ରଣୟୀର ପ୍ରଣୟ ଗୁହାରେ ।

           

 ବ୍ରହ୍ମପୁର