ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ

    ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ରାଣୀ ଦେବୀ

ସପ୍ତ ରଙ୍ଗର ଉତ୍ତାଳ ଲହରୀ ଖେଳାଇଲ ନିଜ ଅଙ୍ଗେ

ତଡିତ୍ ନୀରଦ ଅପସରି ଗଲେ ଉଭା ହେଲ ବେଗେବେଗେ

    ଅପୂର୍ବ ଭଙ୍ଗିମା ଠାଣି

ଦୃଷ୍ଟି ପଥରେ ସୃଷ୍ଟି ରଥରେ ସରଜିଲା କିଏ ଆଣି ।

ଚିତ୍ରକରର ନିପୁଣ ହସ୍ତ ତୋଳିଲା ଅପୂର୍ବ ଛବି

ମେଘର ଉଛୁଳା ଯୌବନ ହଟିଲା ବତାସଟା ଗଲା ଦବି

    ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ରହିଲା ଚାହିଁ

କଳ୍ପନାଲୋକେ ଇନ୍ଦ୍ରକରରେ ସମର୍ପିଲା ଧନୁ ନେଇ ।

ଦିଶାରେ ଦେଖାଇ ନବୀନ ଆଲୋକ ହୃଦେ ପୁଲକ ଭରି

ଦେଇଗଲା ଦିଶା ହଟାଇଲା ନିଶା ପ୍ରଶାନ୍ତି ବାର୍ତ୍ତା ଭରି

       ତମିସ୍ର ମେଘ ଘୋର

ହଟିଲେ ଜୀବନୁ ଉକୁଟି ଉଠିବ ରଙ୍ଗୋଲି ସପ୍ତଧାର ।

ନୟନ କୋଣେ ଶୁଖିଯିବ ଧୀରେ ତପ୍ତ ଲୁହର ଧାର

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ରଙ୍ଗର ମାଧୁରୀ କାଟିବ ସହସ୍ର ଗାର

     ଜୀବନ ପଥ ପ୍ରାନ୍ତେ

ଫୁଟିବ କେତେଯେ ମଞ୍ଜୁଳ ପୁଷ୍ପ ପାଦପ ଶାଖାର ବୃନ୍ତେ ।

ଏଇତ ଆଶାର ଆଶାବରୀ ଖେଳୁ ଆମରି ଚିତ୍ତ କୁଞ୍ଜେ

ସମୟ ଗଡୁଛି କରୁନି ଅନିଶା କାହାକୁ ସକାଳ ସଞ୍ଜେ

     ହଟିବ ଅମା ନିଶି

ଜୀବନ ଆକାଶେ ଝଟକି ଉଠିବ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ତ ହସି ।

 ବ୍ରହ୍ମପୁର, ଗଂଜାମ