ପ୍ରାରବ୍ଧ ପ୍ରାଚୀର ପ୍ରତୀକ୍ଷା 

               ବାଲାଜି ସେଠୀ

        

ଆସିବାର ଯେବେ ଥିଲା ଏ ଜୀବନେ

       କଲ କାହିଁ ଏତେ ଡେରି

କଥା ଦିଅ ସଖୀ ହାତେ ହାତ ରଖି

       ଯିବ ନାହିଁ ଆଉ ଫେରି ।

ଧୂମାଳ ଜୀବନ ମନ ପ୍ରାଙ୍ଗଣର

        ଶୂନ୍ୟତା ହିଁ ଥିଲା ମିତ୍ର

ଜୀବନ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ପୃଷ୍ଠାରେ ଆଙ୍କିଲ

          ମଧୁଝରା ସୁଖ ଚିତ୍ର ।

କରିଛି ଅନେକ ବାର ବ୍ୟବଚ୍ଛେଦ

            ସ୍ୱପ୍ନର ଅବୟବ

ତୁମେ ଯେଉଁ ଦିନ ଦେଖାଇଲ ସ୍ୱପ୍ନ

        ଦେଖୁଛି ହୋଇ ନୀରବ ।

ଅଛ ସିନା ବନ୍ଦ ହୃଦୟ ନୀଳୟେ

        ହାତ ମୋର ପାଉନାହିଁ

ମେଣ୍ଟୁ ନାହିଁ ଶୋଷ ବଢ଼େ ଅବଶୋଷ

         ତୁମ ଠୁ ଦୂରରେ ରହି ।

ତୁମ ପଥ ଧାରେ ନୟନ ବିଛେଇ

         ଭିଜୁଛି ମୁଁ ଭାବ କୂଳେ  

ପ୍ରତୀକ୍ଷା ହିଁ ମୋର ପ୍ରାରବ୍ଧ ପ୍ରାଚୀର

         ବାସ୍ତବତା ଅନ୍ତରାଳେ ।

ଚିତ୍ରକୋଣ୍ଡା, ମାଲକାନଗିରି