କବିତା ,ବନିତା ,ଲତା

 

ଉପେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବସ୍ତିଆ

    

 କବିତା ••••

କବିତା ସୁନ୍ଦରୀ ଅତି ସୁକୁମାରୀ 

    ଭାବାବେଗ ସୃଷ୍ଟି କରେ 

ଅତି ଯତନରେ ସାଇତି ରଖିଛି 

    ମୋ ହୃଦ ମନ ମନ୍ଦିରେ ।

ଅତି ଅଲିଅଳି ଭାରି ଲାଜକୁଳୀ 

    ଚୂପିଚୂପି କଥା କୁହେ 

ତା କୁହା କଥାକୁ ଲେଖି ଚାଲେ ମୁହିଁ 

    ଯତନେ କାଗଜ ଦେହେ ।

 ବନିତା ••••

ବନିତାଟି ମୋର ଗୁଣ୍ଠୁଣି ହାତୀଟି 

    ଢଳି ଢଳି ବାଟ ଚାଲେ 

ମନ ଜାଣି ସିଏ କାମ କରୁଥାଏ 

    କଥା କୁହେ ଧୀରେ ଧୀରେ ।

ପାଇଟି କରଇ ଘରଟି ଯାକର 

    ଥକାପଣ କେବେ ନାହିଁ 

ଘର ସାରା ବୁଲେ ଲୋଟଣି ପାରା ସେ 

    ଅଳସ କରଇ ନାହିଁ ।

 ଲତା ••••

ଲତିକାଟି ମୋର ଅତି ଆପଣାର 

    ଖାଲି ପ୍ରୀତି ଖୋଜୁ ଥାଏ 

ଲଟେଇ ଯାଅଇ ଦେହସାରା ମୋର 

    ମାଳତୀ ଲତିକା ପ୍ରାଏ ।

ମୋ ପାଖକୁ ନୀତି ଫୋନ କରୁ ଥାଏ 

    ତା ଘରକୁ ଯିବା ପାଇଁ 

ଭାବେ ଯିବାପାଇଁ ଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ 

    କି ସମନ୍ଧ୍ ଯିବି ନେଇ ।

କବିତା ,ବନିତା ଲତିକା ପାଇଁ ମୋ 

    ଅସହାୟ ମଣେ ନାହିଁ 

ଏ ତିନିଙ୍କ ପାଇଁ ଲେଖନୀ ଚାଳନା 

    ନୀତିପ୍ରତି କରୁଥାଇ ।

     ରାଉରକେଲା