” ବାଟ ”
ଶ୍ଯାମା ପ୍ରସାଦ୍ ବୋଷ୍
ବାଟ ର ବାଟୋଇ ବାଟ ଚାଲୁ ଚାଲୁ
ବାଟ କେବେ ସରିଯାଏ
ବାଟ ଚାଲିବାରେ ଥକ୍କାପଣ ଯେତେ
ବାଟ ଧାରେ ମେଣ୍ଟିଥାଏ ।
ବାଟ ଧାରେ ଯେବେ ବୃକ୍ଷ ମିଳିଯାଏ
ତା ମୂଳେ ବିଶ୍ରାମ ନିଏ
ଥକ୍କା ମିଣ୍ଟିଗଲେ ପୁନଃ ବାଟ ଚାଲେ
ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ସିଏ ।
ବାଟ ତ ଅନେକ ପକ୍କା କଚ୍ଚା ଥାଏ
ସହର ଠୁଁ ଗ୍ରାମ ଯାଏଁ
ବିଲ ଗହୀର ରେ ନଦୀ ପୋଖରୀ ରେ
ବାଟ ପୁଣି ଯାଇ ଥାଏ ।
ବାଟର ଧରମ ବାଟୋଇ କୁ ତାର
ଗନ୍ତବ୍ୟ ରେ ପହଞ୍ଚାଏ
ବାଟ ହୁଡିଗଲେ ଅବାଟେ ବାଟୋଇ
ବଡ ହିନସ୍ତା ଯେ ପାଏ ।
ଧର୍ମ କର୍ମ ନେଇ ବାଟ ର ଭିନ୍ନତା
ଦିଗ କୁ ସୂଚାଇ ଦିଏ
ଯୋଗ୍ୟ ବାଟୋଇ ଟି ସୁ ବାଟ ଧରଇ
ଅଯୋଗ୍ୟ କୁବାଟ ନିଏ ।
ଧର୍ମ କର୍ମ ଘେନି ଜୀବ ଆସେ ଯାଏ
ବାଟ ସବୁ ଦେଖୁଥାଏ
ନିରବରେ ବାଟ ଅଛି ମୁକସାକ୍ଷୀ
କିଏ ଆସେ କିଏ ଯାଏ ।
ଗ୍ରାମ ବାଟ ଦେଇ ନୂଆ ହୋଇ କେତେ
ଗ୍ରାମ କୁ ତ ଆସିଥାଏ
ଶେଷେ ସେହି ଗ୍ରାମ ବାଟ ଦେଇ ପୁଣି
ଶ୍ମସାନ ଭୂଇଁ କୁ ଯାଏ ।
କିଏ ପୁଣି ସେହି ଗ୍ରାମ ବାଟ ଦେଇ
ସହର କୁ ଚାଲିଯାଏ
ବାଟ ଭୁଲି ଯାଇ ଆଉ ଫେରେ ନାହିଁ
ବାଟ ତାର ସାକ୍ଷୀ ଥାଏ ।
ବାଟ ଭୁଲି ଯିଏ ଅବାଟ ରେ ଯାଏ
ତା ଜୀବନେ ଦୁଃଖ ଥାଏ
ଅମଡା ବାଟରେ ଘାତ ପ୍ରତିଘାତେ
କଷ୍ଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଏ ।
ଅବାଟ ରେ କଣ୍ଟା ପାଦେ ଫୁଟି ଯାଇ
ରକ୍ତ କେତେ ଝରିଥାଏ
ଅବାଟ କୁ ଛାଡି ବାଟେ ଯିବା ପାଇଁ
ସତର୍କ ସୂଚନା ଦିଏ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାଟ ରହିଅଛି
ସୁ ବାଟ ଯେ ଆପଣାଏ
ବାଟ ତାକୁ ନେଇ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ
ଅବଶ୍ୟ ଯେ ପହଞ୍ଚାଏ ।
ଭକ୍ତି ର ବାଟରେ ଭଗବାନ ମିଳେ
ବିଭୁ କୃପା ମିଳିଯାଏ
ମୁକ୍ତି ର ମାର୍ଗ ରେ ବାଟ କୁ କଢାଏ
ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ ।
ସଂସାର ବାଟରେ ସୁ ବାଟ କୁ ବାଟ
ଉଭୟ ତ ପଡିଥାଏ ।
ସୁ ବାଟ ରେ ଗଲେ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ
କୁ ବାଟ ରେ ଦୁଃଖ ପାଏ ।
ଚାଲି ନଜାଣି ଯେ ବାଟ ଦୋଷ ଦିଏ
ଅଧମ ଜନ ଟି ସିଏ
ବାଟରେ ନଜର ରଖି ଚାଲେ ଯିଏ
ଉତ୍ତମ ବାଟୋଇ ଟିଏ ।
ବାଟ ଭୁଲି ଯିଏ ଅବାଟ ରେ ଯାଏ
ତାକୁ ବାଟ ମିଳିଯାଏ
ଜାଣି ଶୁଣି ଯିଏ ଅବାଟ ରେ ଯାଏ
ବହୁ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ପାଏ ।
ଭଲ ମଣିଷ କୁ ବାଟ ଦେଖାଇଲେ
ଭଲ ବାଟେ ଯାଏ ସିଏ
ଖରାପ ମଣିଷ ଅବାଟ ରେ ଗଲେ
ତାକୁ ଦେଖାଇବ କିଏ ? ।
ଶ୍ଯାମା ପ୍ରସାଦ୍ ବୋଷ୍
ଗ୍ରାମ :- ବେଗୁନିଁଆ , ମଲ୍ଲୀକ୍ ସାହି
ପୋଷ୍ଟ :- ଗୋପ୍ , ଜିଲ୍ଲା :- ପୁରୀ
