ଭକ୍ତିଅର୍ଘ୍ୟ

  ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ରାଣୀ ଦେବୀ

ଶୁଭ୍ର ତନୁ ପଖାଳି ଦେଇ  

        ଆସିଛି ଉଷା ବୀଣାକୁ ବାଇ

     ମଧୁ ଲଗନ ଧରି

ବୃହସ୍ପତି ବାସର ସଜ

    ମଗୁଶୀରେ ହୋଇଛି ଆଜ

        ମାଆଙ୍କୁ ଯିବ ବରି ।

ଅରୁଣ ଆଙ୍କି ମୁରୁଜ ନାଲି

      ଉନ୍ମିଳେ ପଦ୍ମ ହୃଦୟ ଖୋଲି

       ବସିଛି ପଥ ଚାହିଁ

ଗଜବାହିନୀ ସୁସ୍ଵର ନାଦେ

   ଅଛନ୍ତି ରହି ଅତି ପ୍ରମୋଦେ

      ଶ୍ରୀପଦ ଦେବେ ଧୋଇ ।

     

ଭକତି ଥାଳେ ଅନ୍ତର ଭରି

    ହୃଦୟେ ଶୁଦ୍ଧ ବିଚାର କରି

       ପୂଜା ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ

କରିବେ ପୂଜା ଯେତେକ ଶ୍ରୀୟା

       ଶିରୀ ପୟରେ ଅଜାଡି ହିଆ 

            ନିମିଳ ଆଖି ଫେଇ ।

ମନ୍ଦିର ତେଜି ସଧୀରେ ଗମି

    ନିକଟ ଦୂର ନିମିଷେ ଭ୍ରମି

    ଆସିବେ ପଦ୍ମାଳୟା

ପୁରକୁ ପୁର ବିହରି ଯିବେ

    ଭକତି ଶୁଚି ପରଖି ନେବେ

     ସରାଗେ ହେବେ ଠିଆ ।

ବିମଳ କାନ୍ତି ନିର୍ମଳ ଛବି

    ଝଟକେ ଯେହ୍ନେ ଆକାଶେ ରବି

     ଝୋଟିଚିତ୍ରର ପନ୍ତି

ସରଳ ପ୍ରାଣ ନିର୍ମଳ ମନ

     କ୍ରୋଧ ରହିତ ମାନାଭିମାନ

  ଦେଖି କରିବେ ଗତି ।

ଖଞ୍ଜିବେ ପଡି ଯାହାକୁ ଯେତେ

   ଅନ୍ନଦା ଅନ୍ନ ବିବିଧ ମତେ

      ସକଳ ମନ ଜାଣି

କଲ୍ୟାଣମୟୀ ମମତାମୟୀ

    ସୁଖଦାୟିନୀ ସେ ମହାମାୟୀ

       ପ୍ରଣତି ହୃଦେ ଘେନି ।

  ବ୍ରହ୍ମପୁର, ଗଂଜାମ