ଗାଈଗୋଠ ଫେରିବାର ବେଳ
ପାହାଡ ସେପାଖେ
ଧୂଆଁଳିଆ ଆକାଶ ଯେବେ
ଓହ୍ଲାଇ ଆସେ ମାଟିକୁ
ଖାଁ ଖାଁ ଲାଗେ ବଣ
ନଈପଠାରୁ ବାହୁଡିଯାନ୍ତି ଖଗଦଳ
ବାଟୋଇ ଫେରେ ତା ବସାକୁ।
ଅଳସ ଭାଙ୍ଗି ପବନ
ଘୁମେଇ ପଡେ ଗଛରେ
ପତ୍ରସବୁକୁ ବିରତି ଦେଇ
କାଲିକୁ କରେ ଅପେକ୍ଷା।
ଗାଈଆଳ ପଗଡିରୁ ଝାଡିଦିଏ
ଦିବସଯାକର କ୍ଲାନ୍ତି
ଠେଙ୍ଗାକୁ ଭରସି
ସଳଖେ ତାର ଦରଜ ଅଣ୍ଟା,
ଚମଡା ଲଗା କଠୋଉରୁ
ମାଟିଧୂଳିର ଆବରଣକୁ ଧୋଇଦିଏ
ଅଇିଁଠା ବଳକା ପାଣିରେ।
ସୁରୁଜ ଯେତେ ଡୁବେ
ସେତେ ଧୂଳିମୟ ସାଜେ ପଡିଆ
ଘାସସବୁ ବିଲୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି ଟାପୁରେ
ହମ୍ବାରଡି ଛାଡି ମା’ ତଲାସେ
ତାର କଅଁଳା ଛୁଆକୁ
ଗାଈଆଳ ମୋଟାକଣ୍ଠରେ
ଲାଞ୍ଜଟେକି କୁଦାମାରେ ବଳଦ।
ଲାଲ ଡହଡହ ଦିଶେ ପାହାଡ
ଆବୋରି ବସେ ସବୁକୁ
ଶୀତଳର କୋହଲା ଛାଇ
ଟାପୁକୁ ମେଳ କରି
ଘରମୁହାଁ ମୁହାଁଏ ଗୋଠ
ସଭିଁଙ୍କ କାନେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୋଇଉଠେ
ପ୍ରକୃତିର ସୁନ୍ଦର ଏ ଭେଟି
ଗାଈଗୋଠ ଫେରିବାର ବେଳ…
ଗାଈଗୋଠ ଫେରିବାର ବେଳ…।
ସରୋଜ କୁମାର ସାହୁ
ଆଠଗଡ଼ .କଟକ
