ମନେ ପଡେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ

ଚିତ୍ତ ରଞ୍ଜନ ନନ୍ଦ 

ସୁନ୍ଦରତମ ସୃଷ୍ଟିରେ ତୁମ ଇଛା ପ୍ରଭୁ 

ଜଗନ୍ନାଥ, ନରହୁ କାହାର କ୍ଳେଶ

ତୁମ ଇଛା ସବୁରି ମନରୁ ଯାଉ ଘୁଞ୍ଚି 

ରାଗ, ହିଂସା ଈର୍ଷା ଓ ଦ୍ୱେଷ |୧|

ସ୍ତୁତି ଆରାଧନା କି ଅବା କରିବି ହେ ଜଗା 

ମୋର, ତୁମେ ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଠାକୁର,

ତୁମର ସୁଗନ୍ଧ ମହକେ, ମୁଁ ତ ପ୍ରକାଶିତ ଓ

ଆଲୋକିତ ତୁମ ଅଖଣ୍ଡ ଜ୍ୟୋତିର |୨|

ସେ ଜ୍ୟୋତିରେ ଆସିଥିଲା ବେଳେ ଖୁସିଥିଲା 

ଫେରିବା ସମୟେ ହେବ କାନ୍ଦ 

ଦେଇଛ ଏ ରୂପ ଯୌବନ ଦୁଇ ଦିନିଆଁ, ଫେରି

ଯିବି ଏକା ଜାଣିଛ ହେ କୃଷ୍ଣ ଗୋବିନ୍ଦ |୩|

ଦେଖି ଆସୁୁଛି ମୁଁ ପିଲାଦିନୁ ମୋ ଗାଁ 

ପାଖ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନଦୀକୁ,

ସମୟ ସ୍ରୋତରେ ବୋହି ଯାଉଅଛି 

ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳେ ପଡିବାକୁ |୪|

ଶିଖିଛି ତୋଠୁ, କିଛି ନକହି କରୁଥିବି 

କିଛି, କିଛି କିଛି ପ୍ରତିଦିନ

ବତୀ ଖୁଣ୍ଟ ହୋଇ ମୋତେ ଦେଖାଉ 

ଆଲୋକ ଚାଲୁଛି ଦୈନନ୍ଦିନ |୫|

କେବେ କି ମନେ ପଡ଼େ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ, ମୋର

ସେଇ କୁନି ବାଳକ ଅବସ୍ଥା

ଏବେ ବି ବୋହୁଛୁ, ସେବେ ବି ଥିଲୁ, ତୋ

ପାଖେ ମୁଁ ନୁଆଁଏ ମୋ ମଥା |୬|

ମନେ ପଡେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ, କିପରି 

ବାର ବରଷର ବାଜି ରାଉତ,

ମନରେ କି ଥିଲା ସାହାସ ଦେଶଭକ୍ତି ତା’ର, 

ନଉକା ବାହେ ବାଳୁତ ସୁତ |୭|

ଦେଖି, ମନରେ ଅସୀମ ସାହାସ ଓ ପ୍ରବଳ 

ଦେଶଭକ୍ତିର ଧ୍ୟାନ ତା’ର,

ଓଡ଼ିଆ ପୁଅର ବୀରତ୍ୱରେ ଫିକା ପଡିଯାଇ 

ଥିଲା ବ୍ରିଟିଶ ଫଉଜ ଧାର |୮|

ଧନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନଦୀ, ଦେଖି ତୋତେ ମନେ 

ପଡେ ବାଜି ରାଉତଙ୍କ ଗାଥା

ଭୁଲି ଯାଆନ୍ତି ଜନତା, ତୋର ଚିର ଅଭୁଲା 

ସ୍ମୃତି, ସାହାସୀ ବାଳକ କଥା |୯|

କର୍ମ କରୁ କରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ ବହୁ ବାଧା

ବିଘ୍ନ ପହଁଚିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳ

ବିଳମ୍ବ ହେଲେହେଁ ସତ୍ୟ ସଦା ସତ୍ୟ, ମିଠା 

ସଦା ଅପେକ୍ଷା ର ଫଳ |୧୦|

ହେ ମୋ ପରିବର୍ତ୍ତନପନ୍ଥୀ ମାନେ ମନେ 

ରଖ ମିଶି ଖୋଜିଲେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ  

ଖୋଜିଲେ ପାଇବା ସିନା ଅସାଧ୍ୟ ସାଧନ, 

ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ ନୂତନ ବିକଳ୍ପ |୧୧|

ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନଦୀ,ତୋ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦରତା କଲ୍ୟାଣ 

ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ମନେ ରଖିବି ମୁହିଁ

ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ ହେଲାଣି, ସତ୍ୟ ପଥେ ଚାଲୁ

ଥିବି ଦେଶର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ |୧୨|

ତୋ ଠୁ ଓ ଦେଶପ୍ରେମୀଂକଠୁ ଶିଖିଛି ମୁଁ,

ଆସୁ ପଛେ ଯେତେ ବଡ କଷ୍ଟ 

ସଭି ଜନ ପାଇଁ ଆତ୍ମୀୟତା କଲ୍ୟାଣେ 

ଜୀବନ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ହେବିନି ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ |୧୩|

     ଜଗତପୁର , କଟକ