ରେଳ ଦୁର୍ଘଟଣା
ଉପେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବସ୍ତିଆ
ଦଇବ ଭାବନା ମଣିଷ ଭାବନା
ହୋଇଥାଏ ଅସମତା
ଆଜି ହସୁଥିବା ସୁନାର ସଂସାର
କାଲି ହୁଅଇ ଅନ୍ୟଥା ।
ନୀୟତିର ଖେଳ ମଣିଷର କାଳ
ହୋଇଥାଏ ଆକସ୍ମିକ
ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନ କାକର ସମାନ
ଶୁଣି ଲାଗେ ହତବାକ ।
କାଳ ରାତି ଥିଲା କାଳ ସରିଗଲା
ନ ପାରିଲେ ଘର ଯାଇ
ମରଣ ଶଯ୍ୟାରେ ମରିକେ ଶୋଇଲେ
କାହା ଅଙ୍ଗ ଆଉ ନାହିଁ ।
ଦୁର୍ଘଟଣା ସ୍ଥଳ ଦେଖିଲେ ବ୍ୟାକୁଳ
ହୃଦ ପଡ଼ଇ ବିଦାରି
ରକତ ନଈରେ ଭାସୁଛି ଶରୀର
କିଏ ହରାଇଛି ଶିରି ।
ଅନୁକମ୍ପା ରାଶି ଦେଲେ କି ହୋଇବ
କୋଳକୁ ଆସିବ ଫେରି
କାନ୍ଦୁଛି ବିକଳେ ଜନନୀ ସେ ପାଖେ
ହେଉଥାଏ ବକୁ ଚିରି ।
ଦେଖୁ ହେଉନାହିଁ ସହି ହେଉନାହିଁ
ଯମ କି ଦାରୁଣ ସତେ
ନାରକୀୟ କାଣ୍ଡ ଭିଆଇ ଦେଇଛି
ଭୁଲି ହେଉନି ପରତେ ।
ଦୁଇ ହଜାର ତେଇଶି ଦୁର୍ଘଟଣା
ଥରାଇ ଦେଲା ଏ ଧରା
କାହିଁକି ଘଟିଲା କିପରି ଘଟିଲା
ଦୋଷୀଙ୍କୁ କରନ୍ତୁ ଜେରା ।
ଜଗତର ନାଥ ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ
ପ୍ରଣତି ବାଢୁଛି ଏହି
ସାହାସ ଶକତି ଧର୍ଯ୍ୟ ଭରି ଦିଅ
ବିପଦକୁ ଯା “ନ୍ତ୍ତୁ ସେହି ।
ରାଉରକେଲା
