l l ବିରହି ଭାଷା l l

 

  ଉପେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବସ୍ତିଆ

   

ଅନେକ ସପନ ଦେଖିଥିଲି ମୁହିଁ 

    ରାତି ଯାହା ଗଲା ପାହି 

ଯାହା ଗଲାରହି ବାକି ମୋ ସପନେ 

    ତାହାପାଇଁ ରାତି ନାହିଁ ।

ଅତୀତ କଥାକୁ ଛାତି ତଳେ ଚାପି 

    ନୀରବେ ରହିଛି ଚାହିଁ 

ସବୁ ସପନରେ ଆସୁଥାଅ ସାଥୀ 

    ମୋ ଆଖି ସପନ ହୋଇ ।

ବିରହ ନିଆଁରେ କୁହୁଳି କୁହୁଳି

  ଖୋଜେ ଶାମୁକାରୁ ମୋତି

ଜଳି ଜଳି ଶେଷେ ଶେଷ ହୋଇଲାଣି

    ଭୁଲିନି ଅତୀତ ସ୍ମୁତି ।

କେତେ ଜହ୍ନରାତି ଏକାଠି କାଟିଛେ 

    ବେଳାଭୂମି ପରେ ବସି 

ପ୍ରେମ ସୁନାମିରେ ବୁଡି ଯାଇଥିଲେ 

    ସ୍ମୃତିରେ ଯାଉଛି ଭାସି ।

ପ୍ରେମର ପାଉଣା ଦେବାପାଇଁ କହି 

     ପ୍ରତାରଣା ଯାହା କଲ 

ବିଶ୍ୱାସରେ ମୋର ଭରି ଦେଇ ବିଷ 

    ପିଇବାକୁ ମୋତେ ଦେଲ ।

ତୁମେ ଚାଲିଗଲ ଜହ୍ନ ରାଇଜକୁ

    ଜହ୍ନର କଳଙ୍କ ହୋଇ 

ଅତୀତ ସ୍ମୃତିକୁ ନେଇ ମୁଁ ବଞ୍ଚିଛି 

    ନୀଳ ନୀଳିମାକୁ ଚାହିଁ ।

      ରାଉରକେଲା