ଜୀବନରେ ସଫଳତା ପାଇବାକୁ ହେଲେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ
ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ବିଫଳତା ଦ୍ବାରା ହତାଶ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କିଛି ଲୋକ ନିରାଶ ନ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢିଥାନ୍ତି ଏବଂ ପରିଶେଷରେ ସଫଳତା ପାଇଥାନ୍ତି । ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଏକ ଲୋକ କଥା ପ୍ରଚଳିତ ରହିଛି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁଯାୟୀ, ପୁରାଣ କାଳରେ ଜଣେ ଗରିବ ଲୋକ ବହୁତ ସମସ୍ୟାରେ ଥିଲେ । ସେ ନିରନ୍ତର ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସଫଳତା ପାଇଲେ ନାହିଁ ।
ବଫଳତା ହେତୁ ସେ ଦିନେ ସାହସ ହରାଇଲେ । ସେହି ଦିନ ଜଣେ ସାଧୁ ସେହି ବ୍ଯକ୍ତିଙ୍କ ଗାଁକୁ ଆସିଥିଲେ । ସେ ସାଧୁଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅସୁବିଧା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ । ସାଧୁ ବହୁତ ବିଦ୍ବାନ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଦୁଃଖି ବ୍ଯକ୍ତିଙ୍କ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଲେ । ଶୁଣିବା ପରେ ସାଧୁ କହିଲେ- ଏହିପରି ନିରାଶ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ପ୍ରୟାସ କରିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଏହା ଶୁଣି ବ୍ଯକ୍ତି ଜଣକ କହିଲେ ଯେ ହେ ସାଧୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଁ ହାରିଯାଇଛି ।
ସାଧୁ କହିଲେ ଯେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଛୋଟ ଶିଶୁର କାହାଣୀ କହୁଛି । ଏହି କାହାଣୀ ଦ୍ବାରା ତୁମର ନିରାଶା ଭାବ ଦୂର ହୋଇପାରିବ । ସାଧୁ କାହାଣୀ କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ- ଗୋଟିଏ ଗାଁରେ ଏକ ଛୋଟ ପିଲା ବାଉଁଶ ଏବଂ କାକଟସ୍(କଣ୍ଟାଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ) ଲଗାଇଲା । ପିଲା ପ୍ରତିଦିନ ଉଭୟ ଉଦ୍ଭିଦର ସମାନ ଯତ୍ନ ନିଏ । ଅନେକ ମାସ ବିତିଗଲା । କାକଟସ୍ ଉଦ୍ଭିଦ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା, କିନ୍ତୁ ବାଉଁଶ ଉଦ୍ଭିଦ ବଢୁ ନଥିଲା । ପିଲାଟି ସାହସ ନ ହରାଇ ଉଭୟଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବାକୁ ଲାଗିଲା । ସେହିଭଳି କିଛି ମାସ ବିତିଗଲା କିନ୍ତୁ ବାଉଁଶ ଉଦ୍ଭିଦ ସେହିପରି ଥିଲା । ଏହା ସତ୍ତ୍ବେ ପିଲାଟି ନିରାଶ ନଥିଲା ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ବାଉଁଶ ଉଦ୍ଭିଦକୁ ପାଣି ଦେବା ଜାରି ରଖିଥିଲା । ବାଉଁଶ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟ କିଛି ମାସ ପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । କିଛି ଦିନ ଭିତରେ ବାଉଁଶ ଉଦ୍ଭିଦ କାକଟସ୍ ଉଦ୍ଭିଦ ଅପେକ୍ଷା ବଡ଼ ହୋଇଗଲା । ଏହାପରେ ସାଧୁ ବ୍ଯକ୍ତିଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ବାଉଁଶ ଉଦ୍ଭିଦ ପ୍ରଥମେ ଏହାର ଚେରକୁ ଦୃଢ କରୁଥିଲା, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ବଢିବାକୁ କିଛି ସମୟ ଲାଗିଲା । ଯେତେବେଳେ ଆମ ଜୀବନରେ ବିବାଦ ଥାଏ, ଆମେ ଆମର ମୂଳକୁ ଦୃଢ କରିବା ଉଚିତ, ନିରାଶ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଆମର ମୂଳ ଦୃଢ ହେବା ମାତ୍ରେ ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡକୁ ଯିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା । ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣେ ବ୍ଯକ୍ତି ଧର୍ଯ୍ଯବାନ ହେବା ଉଚିତ ।
ସଂଗ୍ରାହକ – କବିକମଳ ନରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ବେହେରା,
ସମ୍ପାଦକ – ମୋ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଆଳଦା, ଖଇରା, ବାଲେଶ୍ବର
