ଏକାଦଶୀ 

ଶୁଭମ୍ କଲ୍ୟାଣ ମଙ୍ଗଳ ଭବତୁ,

ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟେ ଏକାଦଶୀ ହୁଏ,

ଠାକୁର ବସିଥାନ୍ତି ରଥ ଉପରେ,

ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତଟି ପ୍ରାରମ୍ଭ ହୁଏ।।

              ବରଷକେ ବାରମାସେ ଚବିଶିଟି,

              ବ୍ରତକୁ ପାଳନ୍ତି ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ସଭିଏଁ,

              ମର୍ମକୁ ଜାଣିବା ବିଲୀନ ହୋଇବା,

              ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମୀପ ଭାବନା ବୁଝାଏ।।

ବହୁ ଆଡମ୍ବର ଲଘୁକ୍ରିୟା ଘଟି,

ମାନବ ଏହାକୁ ତୁଚ୍ଛ ଯେ କରୁଛି,

ଜାଣିବି ଅଜଣା ବିଧିର ବିଧାନ,

ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣୀ ହୋଇ ଅଜ୍ଞାତ ସାଜିଛି।।

             ପ୍ରଭୁପାଦ ତଳେ ସର୍ମପଣ ହେବା,

             ଏକାନ୍ତ ବାସରେ ଶକ୍ତିହିଁ ଲୁଚିଛି,

             ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରେ ଭକ୍ତି କୁ ବିରାଜି,

            ଏକାକୀ ମନରେ ଦର୍ଶନ ମିଳୁଛି।।

  ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ନୁହଁ ହିଁ ସାଧନ,

ସାତ୍ବିକ ଆହାର ଏହାର ପାଳନ,

 ଚିତ୍ତକୁ ନିର୍ମଳ କରିବା ମହାନ୍,

ଆତ୍ମାକୁ ପବିତ୍ର ମନର ଉଦ୍ୟାନ।।

         ଉପଭୋଗ ଆଶ୍ରିତ ନୁହେଁ ସାଧିତ,

         ତପସ୍ୟା ଅନ୍ତରାଳେ ବସ୍ତୁ ବିଶେଷ,

        ଗୁଆ ଘିଅ ହାଲୁଆ ଫଳ ଭିନ୍ନତ,

       ମୂଲ୍ୟ ହୀନ ଉପବାସ କରେ ଶେଷ।।

ମଧୁସ୍ମିତା ସାହୁ,

ବ୍ରହ୍ମା ନଗର ପ୍ରଥମ ଗଳି,

 ବ୍ରହ୍ମପୁର ,ଜିଲ୍ଲା-ଗଞ୍ଜାମ,ଓଡ଼ିଶା