ଜଣାଣ

ମାନଗୋବିନ୍ଦ ସ୍ବାଇଁ

ଫୁଲ ମୁ ଆଣିଛି ମାଳା ମୁଁ ଗୁନ୍ଥିଛି

    ଦେବି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗଳାରେ

କହିବି ମୋ ଦୁଃଖ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ

    ଦୂର କର ଦୁଃଖ ବାରେ।

ସଂସାର ଜଞ୍ଜାଳ ହେଲାଣି ଜଟିଳ

    ଭାରା ମାଡିପଡେ ମୁଣ୍ଡେ

ଏମିତି ଚାହିଁ ଛି ଏମିତି ବସିଛି

    ପ୍ରତୀକ୍ଷା ତୋ ବଡଦାଣ୍ଡେ।

କେଉଁ ଫଳ ଦେବ ଆଶା ବାନ୍ଧି ଅଛି

    ଜଗି ଗରୁଡ଼ ସ୍ତମ୍ଭରେ

ତୂଳସୀ ପାଉଛି ଚନ୍ଦନ ନାଉଛି

    ଭକ୍ତି ମୋ ଥାଉ ପୟରେ।

ଭଜନ ଜଣାଣ ନିତି କର୍ମ କରି

   ସେବା କରି ନିରନ୍ତରେ

ଗୁଣ ମୁଁ ଗାଉଛି ପତାକା ଦର୍ଶନ

    ଭକ୍ତି ବାଢେ ମୁଁ ବିଶ୍ବରେ।

ତୁମ ଯଶ଼ଃ ବାନା ପ୍ରଚାର କରୁଛି

     ଭଜନ ଜଣାଣ ଗୀତେ

ଶୁଣି ଜନ ପ୍ରାଣୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ

      ଭାବନା ପାଏ ଭକତେ।

ଭକ୍ତ ଜନ ବନ୍ଧୁ ହୋଇ ଆପଣାର

    କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଛି ନିତି

ଦିନକୁ ଦିନ ଯେ ଭକ୍ତି ଭାବ ବଢେ

     ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପାରେ ପ୍ରୀତି।

ଗୋଜାବନ୍ଧ ମହାକାଳପଡ଼ା

କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା