ପ୍ରଗତିଶୀଳ ମସିହା, ନିର୍ଭୀକ I ନିର୍ଭୟ I ନିରପେକ୍ଷ
Uncategorized

କବିତା – ବସନ୍ତ

ବସନ୍ତ

ମାନଗୋବିନ୍ଦ ସ୍ବାଇଁ

 

ଶାଖ ଡାଳେ ବସି କୁହୁ କୁହୁ ଶବ୍ଦ

     ବନଭୂମି ଉଠେ ପୁରୀ

ମଧୁର ସ୍ଵରରେ ଆକୃଷ୍ଟ କରୁଛି

       ସରବ ପରାଣ ହରି ।

ପତ୍ର ଝଡା ଦିଏ ବୃକ୍ଷ ଲତା ଆଦି

    କଅଁଳ ପଲ୍ଲବ ଧରେ

ମହକ ବାସନା ଫାଟି ପଡୁ ଅଛି

    ମହୀମଣ୍ଡଳର ଧାରେ।

ବସନ୍ତ ଆସୁଛି ଧରଣୀ ବକ୍ଷରେ

    ଗଛ ଲତା ପତ୍ର ପରେ

କୋଇଲି ଗାଉଛି ମଧୁର ସଂଗୀତ

    ଶାଖେ ବସି ଗୀତ ସ୍ବରେ।

ତା ସ୍ବର ମନକୁ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କରୁଛି

   ଶ୍ରୁତି ତୃପ୍ତି ଦିଏ ମନେ

ବନର କୋକିଳ ବନ ମୁଖରିତ

   ସ୍ବରରେ ଡାକୁଛି ବନେ।

ପ୍ରଭାତ କାଳରେ ସଞ୍ଜ ନଇଁ ବେଳେ

    କରୁଥାଏ କୁହୁ ତାନ

ପ୍ରାଣୀ ଚାହିଁ ଥାଏ କିଏ ଶବ୍ଦ କରେ

    କାହାର ଏପରି ଗାନ।

ବସନ୍ତ ଆସଇ ମଳୟ ସ୍ବରରେ

   ଆନନ୍ଦ ଲାଗଇ ଶୋଭା

ଶାଖ ଡାଳେ ବସି ମଧୁ ସ୍ବର ଗାଇ

    ବନଭୂମି ଶାଖେ ଉଭା।

ଗୋଜାବନ୍ଧ ମହାକାଳପଡ଼ା
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା

Related posts

ନାୟକ ଅକ୍ଷୟ ରାଜହସ୍ତୀ ଙ୍କ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ବୀଣାପାଣି ମହାନ୍ତି ଙ୍କ ସ୍ମୃତି ରେ ଅଶ୍ରୁଳ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି

Sunil Chandra Nayak

ବେଣୁ ଧର ସୁତାର ଙ୍କ କବିତା – ନୀଳ ଲଫାପ। ର ସ୍ମୃତି

Sunil Chandra Nayak

ତ୍ରିନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ ଙ୍କ କବିତା ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା

Leave a Comment

error: Content is protected !!