କାହିଁକି ଏମିତି କରେ
ଉପେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବସ୍ତିଆ
ନୀତି ତୁମପାଇଁ ପ୍ରେମପତ୍ର ଲେଖେ
ମନର କାଗଜ ପରେ
ସ୍ମୁତିର କଲମ ଧାରେ
ସେହି ପ୍ରେମପତ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ
ମୋ ଆଖି ଲୁହର ଧାରେ
ଲେଖି ମୁଁ ସାରିବା ପରେ
ମୁଁ କାହିଁକି ଏମତି କରେ ?
ତୁମେ ଯେବେ ଥରେ ହସିଦେଲେ
ବସନ୍ତ ଆସଇ ବାସ ଚହଟଇ
ମଳୟ ବହଇ ଧୀରେ
କୋଇଲି ଗାଆଇ
ଆମ୍ବ ବଉଳଇ ମହ ମହ ହୋଇ
ଫୁଲ ଫୁଟେ ବଗିଚାରେ
ମୋ ମନେ ଶାନ୍ତନା ଭରେ
ମୁଁ କାହିଁକି ଏମତି କରେ ?
ତୁମେ ଦୁଃଖକଲେ ଥରେ
ବରଷା ଆସଇ ମେଘ ବରଷଇ
ଘଡ଼ ଘଡି ଶବ୍ଦ କରେ
ଚାରିଆଡେ ଜଳ ଭରେ
ବାଦଲ ଘୋଟଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୁଚିଯାଏ
କଳାମେଘ ପଣତରେ
ମୋ ମନ ଅସ୍ତିର କରେ
ମୁଁ କାହିଁକି ଏମତି କରେ ?
ନୀତି ତୁମକଥା ଜହ୍ନ ଆସି କୁହେ
ତୋଫା ତୋଫା ଆଲୁଅରେ
ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତିର ଧାରେ
ହେଲେ ମୁଁ ଚିହ୍ନିନି କେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ
ଜହ୍ନ ଆଗେ ଗାଲୁ ମାରେ
ହେଲେ•• ଲୁଚି ଲୁଚି ଲୁହ ଝାରେ
ମୁଁ କାହିଁକି ଏମତି କରେ ?
ରାଉରକେଲା
