ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି

ତୃପ୍ତି ରାଣୀ ପାତ୍ର

ଜୀବନ ସାଗରେ ଭାସମାନ ନୈାକା

ଭାସିବାକୁ ମନେ ଆଶା

ମୃଗତୃଷ୍ଣା ସାଜି ସେ ଅଭିସାରିକା

ମେଣ୍ଟିଥାଏ ମନ ତୃଷା ।

ମରୁ ମରିଚିକା ପଛେ ଧାଇଁ ଥିଲି

ତୁମେ ଏକା ସାହା ହେଲ

ବିଫଳତା ମଧ୍ୟେ ସଫଳ ଲଭିଲି 

ଅନ୍ତରେ ସାହସ ଦେଲ ।

ବିଗତ ଦିନର ସତମିଛ ପ୍ରୀତି

ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବୀଙ୍କ କଥା

ମନେ ପଡିଯାଏ ସେ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି 

ହୃଦ ମନେ ଭରେ ବ୍ୟଥା ।

ସେଦିନର ସେହି ଅଭୁଲା ମୂହୁର୍ତ୍ତ

ହୃଦେ କରେ ଆନ୍ଦୋଳନ

ଗୋପନରେ ନିତି ସ୍ମରେ ତୁମ ସର୍ତ୍ତ  

ନିମିଷକେ କଲ ଛିନ୍ନ ।

ସେଦିନର ସେହି ସଜୀବ ବୃକ୍ଷଟା

ମୂକ ସାକ୍ଷୀ ସେହି ସ୍ଥାନେ

ଶରତ ଋତୁର ଗଙ୍ଗଶିଉଳିଟା

ଚାହିଁ ଥିଲା ଯେ ମଉନେ ।

ସୁବାସ ଅତର ମହକାଇ ଦେଇ

ହୃଦୟକୁ ଦେଲା ଛୁଇଁ 

କ୍ଷଣକେ ସୈାରଭ ଦିଅଇ ବିତରି 

ସୃଷ୍ଟିର ଗୈାରବ ପାଇଁ ।

ସହଦେବଖୁଣ୍ଟା ,ବାଲେଶ୍ଵର