ଏଇମିତି ବର୍ଷାରାତି

              ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ରାଣୀ ଦେବୀ

ଏଇମିତି ବର୍ଷାରାତି ଭିଜୁଥିଲା ଗଗନେ

 ମନ ମୋର ଭିଜୁଥିଲା ଲହଡିର ସପନେ

କେମିତି କେଜାଣି ସତେ ବାଉଳା ସେ ପବନ

ଆଲୁଳା କେଶକୁ ଚୁମି ଛୁଉଁଥିଲା ଲପନ ।

    ଆନମନା ମନ ମୋର

ଭାବନା ରାଇଜେ ବସି ଆଙ୍କୁଥିଲା ଛବି ତାର ।

ଥିରଥିରି ଛୁଉଁଥିଲା ପରାଣର ସ୍ପନ୍ଦନ

ଶିହରିତ ତନୁମନ ଭିଜାଇ ଏ ବର୍ଷଣ

ଅମାନିଆ ମନ ତଳେ ତୋଳୁଥିଲା ନିଶାଣ

ସ୍ମୃତିର ଗହନ ବନେ କରି କେତେ କର୍ଷଣ

     ଲାଜଲାଜ ଭାବନଈ

ସାଗର ବେଳାକୁ ଧିରେ ଯାଉଥିଲା ଛୁଇଁଛୁଇଁ ।

ଏଇମିତି ଭିଜିଭିଜି ଗାଉଥିଲି ସଂଗୀତ

କଳ୍ପନାର ରଜାପୁଅ ଥିଲା ପାଶେ ସତତ

ଉଡୁଥିଲୁ ବୁଡୁଥିଲୁ ବରଷାର ସାଥିରେ

ମାଟିର ସୁଗନ୍ଧ ଧରି ଭିଜାଭିଜା ରାତିରେ

    ଚୁପଚୁପି କାନେ ମୋର

କେତେ କଥା କହୁଥିଲା ରିମିଝିମି ବର୍ଷାଧାର ।

ଗହନ ଲତିକା କୋଳେ ଭିଜିଭିଜି କୁସୁମ

ଝୁଲଝୁଲି ଫୁଲିଫୁଲି ନାଚୁଥିଲା ଅସୀମ

ଝୁମିଝୁମି ଝରଣାଟା ଧାଉଁଥିଲା ଆଗକୁ

ପ୍ରୀତିର ଗହଣା ପିନ୍ଧି ତୋଳୁଥିଲା ରାଗକୁ

    ଏଇମିତି ବରଷାରେ

ଅମାନିଆ ମନ ମୋର ଝୁରିଝୁରି ତାକୁ ମରେ ।

ଏଇମିତି ବର୍ଷା ତୁ ରେ ଆସୁଥା ମୋ ଗାଁ ରେ

ଏଇମିତି ଭିଜୁଥିବି ହଜୁଥିବି କାହାରେ

ନ ସରୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ମୋର ଅନ୍ତହୀନ ଦିଗନ୍ତ

ନ ସରୁ ତୋ ଝଙ୍କାରରେ ମଙ୍ଗଳର ସଂଗୀତ

    ତୁ ଥିବୁ ପାଶେପାଶେ

ହଜୁଥିବି ଭିଜୁଥିବି ନିର୍ବାଣ ନ ଥିବ ଆଶେ ।

  ବ୍ରହ୍ମପୁର, ଗଂଜାମ