ନିଦାଘ

 

ଚନ୍ଦ୍ରକଳା, କୋରାପୁଟ

 

ବସନ୍ତର ଅନ୍ତେ ନିଦାଘ ପ୍ରବେଶ

ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ କରଇ,

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ତେଜ ପ୍ରଖର ହୁଅଇ

ଅସ୍ତଵ୍ୟସ୍ତ କରିଥାଇ ||

ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଉତ୍ତ|ପେ ପୃଥିବୀ ତପତ

ଗମ ଗମ ବହେ ଝାଳ,

ପଶୁପକ୍ଷୀ ସ୍ଥଳଚର ଜଳଚର

ସରବେ ହ୍ଵନ୍ତି ବିକଳ ||

ନଈ ନାଳ ଆଉ ତଟିନୀ ତଡ଼ାଗ

ଜଳରାଶି ହୁଏ ବାଷ୍ପ,

ଉତ୍ତପ୍ତ ଜଳରେ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀ

ହୋଇଥାନ୍ତି ଛଟପଟ ||

ଖରା ଟାଇଁଟାଇଁ କରେ ଝାଇଁଝାଇଁ

ଦେହକୁ ଲାଗେ ଅବଶ,

କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନଲାଗେ ନାହିଁ

ହୋଇଥାଉ ହନ୍ତସନ୍ତ ||

ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ନଈର କୂଳରେ

ଭିଡ଼ ଜମେ ଲୋକଙ୍କର,

ଗାଆଁ ତୋଟାମାଳ ବହୁ ଲୋକଙ୍କର

ସାଜିଥାଏ କ୍ରୀଡାସ୍ଥଳ ||

ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ମଲ୍ଲୀଫୁଲ ବାସ

ସଭିଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅତି,

ଜୁଇ ଯାଇ ହେନା ଓ ରଜନୀଗନ୍ଧା

ତାସଙ୍ଗେ ଥାଆନ୍ତି ମାତି ||

ସପୁରୀ ଖଜୁରୀ ଆମ୍ବ ଓ ପଣସ

ନିଦାଘରେ ଥାଏ ପାଚି,

ଲାଲ ତରଭୁଜ ଲେମ୍ବୁ ସରବତ

ପିଇଣ ଲଭନ୍ତି ତୃପ୍ତି ||

ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ରଜ

ହୁଅଇ ଚନ୍ଦନ ଯାତ,

ଅଂଶୁଘାତପାଇଁ ଠାବେଠାବେ ପୁଣି

ଖୋଲିଥାଏ ଜଳଛତ୍ର ||

ନିଦାଘ ସମୟ ହେଲେହେଁ ଦାରୁଣ

ଅଟେ ଜଗତର ମିତ,

ସୃଷ୍ଟି କରେ ମେଘ ସାଧେ ପ୍ରାଣୀହିତ

ସଭିଙ୍କୁ କରଇ ପ୍ରୀତ ||